Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου 2019

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - ΕΠΙΣΚΕΨΗ κ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΜΠΟΥΤΣΙΚΑΚΗ - ΒΟΥΛΕΥΤΗ Α ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ ΝΗΣΩΝ- ΣΤΟ ΦΑΡΟ ΤΥΦΛΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΦΑΡΟ ΤΥΦΛΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Πειραιάς, 23 Σεπτεμβρίου 2019

Τη Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2019, ο Βουλευτής Α΄ Πειραιώς & Νήσων, κ. Χριστόφορος Μπουτσικάκης, επισκέφθηκε τον Φάρο Τυφλών της Ελλάδος.

Κατά την επίσκεψή του ο Βουλευτής συναντήθηκε με τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του φορέα, κ. Εμμανουήλ Μπασιά, την Αντιπρόεδρο, κα. Γεωργία Ρουκουτάκη, το Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, κ. Χρήστο Κορομηλά και την Διευθύντρια Κοινωνικής Μέριμνας, κα. Γεωργία Μήλα.

Στο πλαίσιο της συνάντησης, ο κ. Μπουτσικάκης είχε την ευκαιρία να ενημερωθεί για τη μοναδικότητα του έργου του φορέα και τα κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν όλους τους ενήλικους που αντιμετωπίζουν πρόβλημα όρασης. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο «Μουσείο Αφής» που δημιούργησε ο Φάρος Τυφλών της Ελλάδος και το οποίο αποτελεί σήμερα 1 από τα μόλις 5 μουσεία παγκοσμίως στο είδος του.

Ο Βουλευτής συνεχάρη τους ανθρώπους φορέα για την πλούσια και πολλαπλά ωφέλιμη δράσης τους, υπογράμμισε την ανάγκη διασφάλισης και συνέχειας των υπηρεσιών και των μοναδικών Παραγωγικών του Εργαστηρίων και δεσμεύθηκε ότι θα είναι πάντα στο πλευρό τους.

Γενικό Λύκειο Κυθήρων.Αναδείχτηκε μετά από τις πρόσφατες αρχαιρεσίες το νέο Δεκαπενταμελές Μαθητικό Συμβούλιο του σχολείου μας.

Αναδείχτηκε μετά από τις πρόσφατες αρχαιρεσίες το νέο Δεκαπενταμελές Μαθητικό Συμβούλιο του σχολείου μας.
Ευχόμαστε καλή επιτυχία στο έργο τους.
Για την σύνθεση των Πενταμελών Μαθητικών Συμβουλίων θα επανέλθουμε

Ο Κυθηραiκός Σύνδεσμος Αθηνών γιόρτασε και φέτος στην Μητρόπολη Αθηνών την Παναγία την Μυρτιδιώτισα.

Ο Κυθηραiκός Σύνδεσμος Αθηνών γιόρτασε και φέτος στην Μητρόπολη Αθηνών την Παναγία την Μυρτιδιώτισα.Την θεία λειτουργία παρακολούθησαν πολλοί Κυθήριοι στους οποιους στο τέλος προσφέρθηκαν κεράσματα και καφές σε παρακείμενο καφέ.Οι άρτοι (που ήσαν πολλοί)ήταν προσφορά από τον φούρνο του Καραβά.

Κυθηραικός Σύνδεσμος Αθηνών

"Έχει η νησίς, των Κυθήρων την Εικόνα σου, ως εχέγγυο της σης επισκοπής, δια τούτο εν σοι χαίρουσι οι Κυθήριοι".

"Έχει η νησίς, των Κυθήρων την Εικόνα σου, ως εχέγγυο της σης επισκοπής, δια τούτο εν σοι χαίρουσι οι Κυθήριοι".
"Παναγία Μυρτιδιώτισσα" : μέσα σε αυτές τις δύο λέξεις περικλείεται όλη η ιστορία και η υπόσταση των Κυθήρων.
Το πανίερο Προσκύνημά της που σήμερα γιορτάζει, αιώνες τώρα, αποτελεί καταφύγιο " των κοπιόντων και πεφορτισμένων", όαση πνευματική, σύμβολο ενότητας και αγάπης, σημείο αναφοράς και συνάντησης όλων των Κυθηρίων.
Το πανηγύρι μας λάμπρυναν με την παρουσία τους, εκτός από τον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας κ. Σεραφείμ, ο πολυσέβαστος Μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης κ. Ευστάθιος, ο οποίος, σήμερα, προεξήρχε του αρχιερατικού συλλείτουργου και ο εκ των νεοτέρων Ιεραρχών λόγιος Μητροπολίτης Λαρίσης κ. Ιερώνυμος, ο οποίος χοροστάτησε, χθες βράδυ, στον Εσπερινό.
Αρκετοί προσκυνητές από κάθε γωνιά της ελληνικής γης και κυρίως από την Κρήτη με την οποίαν τα Κύθηρα έχουν ισχυρούς θρησκευτικούς, ιστορικούς και πολιτιστικούς δεσμούς, συνέρρευσαν στη Χάρη Της προκειμένου να εναποθέσουν τα αιτήματα των καρδιών τους στην πάνσεπτη και θαυματουργή Εικόνα Της.
Εύχομαι από καρδιάς χρόνια πολλά και ευλογημένα στους απανταχού της γης Τσιριγώτες και σ' όλο τον κόσμο!

Γιώργος Λουράντος

ΚΥΘΗΡΑ.ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ ΠΡΩΤΩΝ ΒΟΗΘΕΙΩΝ

ΤΟΠΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΟΤΑΜΟΥ-ΑΓΙΑΣ ΠΕΛΑΓΙΑΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΤΟΠΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΟΤΑΜΟΥ-ΑΓΙΑΣ ΠΕΛΑΓΙΑΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Σας προσκαλούμε σε γενική συνέλευση
στο ξενοδοχείο ΑΝΕΣΙΣ την Δευτέρα
30 Σεπτεμβρίου στις 18:30 με σκοπό την ενημέρωση και ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τις ανάγκες του
χωριού.Η συμμετοχή σας κρίνεται
απαραίτητη.Στη συνέλευση θα παρευρίσκονται και φορείς του Δήμου
με σκοπό την έγκυρη ενημέρωση όλων
για τα θέματα του χωριού.

Ευχαριστούμε.

Ioannis Hlabeas

ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΕΥΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ ΕΙΚΟΝΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΗΣ

Παναγία Μυρτιδιώτισσα (19^ος αἰ.)

Τό συγκρότημα τῆς Μονῆς Μυρτιδίων ἀποτελεῖται ἀπό α) τό Καθολικό στό κέντρο πού ἀνήκει στόν τύπο της τρίκλιτης βασιλικῆς μέ ὑπερυψωμένο τό κεντρικό κλίτος, νάρθηκα καί ὑπερῷο (γυναικωνίτης), στό κατώτερο επίπεδο τοῦ ὁποίου βρίσκεται ὁ ἀρχικός Ναός τῆς Παναγίας, β) Κελλιά πού διατάσσονται βόρεια καί νότια τοῦ Καθολικοῦ, στά ὁποῖα φιλοξενοῦνται κυρίως πιστοί γιά τή νηστεία τῶν πρώτων 15 ἡμερῶν τοῦ Αὐγούστου (δεκαπεντισμός), γ) Κωδωνοστάσιο στά ΒΑ τοῦ Καθολικοῦ, ἀπό πωρόλιθο, συνολικοῦ ὕψους 26μ., μέ ἐντυπωσιακούς τοξοειδεῖς σχηματισμούς στά μέτωπα τῶν τεσσάρων ὀρόφων, δ) Ναΐδιον τῆς Ἁγίας Τριάδος, μονόχωρο καμαροσκεπές, μεταβυζαντινῶν χρόνων.
Ὁ ἀρχικός Ναός τῆς Παναγίας ἔχει προσαρμοσθῆ στή φυσική διαμόρφωση βραχώδους ἀνοίγματος στό ὁποῖο ὑπάρχει ἀβαθής κόγχη στά βόρεια γιά τή φιλοξενία τῆς εἰκόνας τῆς Παναγίας Μυρτιδιώτισσας, χῶρος πού ὑπομνηματίζει στήν εὕρεσή της. Σήμερα στό παλαιό Καθολικό ὑπάρχει εἰκόνα τῆς Παναγίας Μυρτιδιώτισσας, μέ ἀργυρή ἐπένδυση καί ἐπιγραφή: Διά σπουδῆς καί δαπάνης CΚ CΚ + Χ Ἱερομόναχου καί ἡγουμένου Καλούτζη, ποίημα Θεοφίλη Σπιθάκη.

Τό νεώτερο Καθολικό στή μορφή πού διατηρεῖται σήμερα κτίστηκε ἀπό τόν ἡγούμενο Ἀγαθάγγελο Καλλίγερο στά μέσα τοῦ 19ου αἰώνα. Ἀνήκει στόν τύπο τῆς τρίκλιτης βασιλικῆς, μέ μαρμάρινο τέμπλο καί επιγραφή πού μᾶς πληροφορεῖ ὅτι τό φιλοτέχνησαν καλλιτέχνες ἀπό τήν Τῆνο, τό ἔτος 1856. Ἐντυπωσιακό εἶναι τό κωδωνοστάσιο κτισμένο ἐξ ὁλοκλήρου ἀπό πωρόλιθο τό ὁποῖο διακοσμήθηκε ἀπό τόν Κυθήριο καλλιτέχνη Νικόλαο Φατσέα (Φουριάρη) τό 1888. Κελλιά διατάσσονται βόρεια και νότια τοῦ Καθολικοῦ διά τούς εὐλαβεῖς προσκυνητάς.
Ἡ παράδοση ἀφηγεῖται τήν εὕρεση τῆς εἰκόνας τό 1160 ἤ τόν 15ο αἰώνα, στήν περιοχή τῆς σημερινῆς Μονῆς ἀπό ἕνα βοσκό, σκηνή ἡ ὁποία ἐνσωματώθηκε στήν κατώτερη ζώνη τοῦ ἐνδύματος τῆς εἰκόνας πού φιλοτεχνήθηκε ἀπό τό Νικόλαο Θεόφιλο Σπιθάκη τό 1837 Μρ 12, ὅπως πληροφορούμεθα ἀπό τήν χαραγμένη στό ἔνδυμα ἐπιγραφή.

imkythiron.gr

ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΕΥΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΩΝ
ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ ΕΙΚΟΝΟΣ
ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΗΣ

Εὐλόγησον Πάτερ.

Εὑρισκόμενος εἰς ταύτην, τὴν νῆσον τῶν Κυθήρων ἕνας ἐρημότοπος, λεγόμενος Μυρτίδια, (διατὶ ὅλος δασωμένος ἀπὸ μυρτίαις, καὶ ἀκατοίκητος, μόνον τὰ ζῶα τῶν ἀγροίκων ἐκεῖ ἔβοσκαν), ἔπραττεν ἐκεῖ κάποιος εὐλαβὴς Χριστιανός, καὶ αὐτὸς ὁδηγηθεὶς ἀπὸ κάποιαν θεωρίαν ὁποῦ εἶδεν εἰς τὸν ὕπνον του, ἔχωντας περισσὴν εὐλάβειαν εἰς τὴν κυρίαν Θεοτόκον, ἐπήγαινε συχνότερα εἰς αὐτὸν τὸν τόπον· καὶ στέκωντας ἐκεῖ, στοχαζόμενος τοῦ τόπου τὴν ἀγριότητα, ἤκουσε φωνὴν ἀοράτως ὁποῦ τοῦ ἔλεγεν· ἂν μὲ γυρεύσῃς ἐδῶ σιμὰ εὑρίσκεις τὴν εἰκόνα μου, καὶ εἶναι καιρὸς ὁποῦ ἦλθα, καὶ εὑρίσκομαι ἐδῶ, διὰ νὰ δώσω βοήθειαν ἐτούτου τοῦ τόπου. Ἀκούωντας δὲ τὴν φωνὴν ὁ εὐλαβὴς ἐκεῖνος Χριστιανός, καὶ στρεφόμενος ἔνθεν κᾀκεῖθεν, τάχα νὰ ἰδῇ ποῖος εἶναι ὁποῦ ὡμίλησε, καὶ μὴ θεωρῶντας τινά, ἔμεινε περίφοβος. Καὶ κάνωντας τὸ Σημεῖον τοῦ τιμίου Σταυροῦ εἶπε· Κύριε Κύριε Χριστὲ βοήθει μοι· καὶ σὺ Κυρία μου καὶ Δέσποινα ὁποῦ ἔχεις πολλὴν τὴν παρρησίαν πρὸς τὸν μονογενῆ σου Υἱόν, μὴν ἀργήσῃς νὰ μοῦ φανερώσῃς, ἂν εἶναι τὸ θέλημά σου, τὴν φωνὴν ταύτην ὁποῦ ἤκουσα, τί εἶναι. Καὶ θαρρῶντας πῶς ἡ φωνὴ αὕτη ἦτον διὰ καλόν, παραμερίζοντας ὀλίγον ὡσὰν νὰ ἐγύρευε τὸ ποθούμενον, θεωρεῖ μέσα εἰς μίαν μυρτίαν μίαν εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας. Εὐθὺς ὁποῦ τὴν εἶδεν, ἔλαβε μεγάλην χαράν, καὶ ἐγνώρισε, πῶς ἡ φωνὴ ὁποὺ ἤκουσε ἦτον ἀπὸ τὴν ὑπεραγίαν Θεοτόκον, καὶ τὸν ὡδήγησεν ἐκεῖ διὰ νὰ εὕρῃ αὐτὴν τὴν ἁγίαν Εἰκόνα. Ἔπεσε λοιπὸν καὶ τὴν ἐπροσκύνησε, καὶ μετὰ δακρύων καὶ εὐχαριστιῶν τὴν ἠσπάσθη. Ἠσθάνετο δὲ πολλὴν εὐωδίαν θυμιαμάτων εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον. Εὐθὺς λοιπὸν βοηθούμενος ἀπὸ τὴν Θεομητορικὴν δύναμιν, ἄρχησε καὶ ἔκοπτε τὸ δάσος· καὶ καθαρίσας τὸν τόπον ἐκεῖνον κατὰ τὸ δυνατόν του, ἔκτισεν ἐκεῖ μικρὸν Ναὸν τῆς Θεοτόκου, καὶ ἔθεσεν εἰς αὐτὸν τὴν ρηθεῖσαν ἁγίαν Εἰκόνα, καὶ τὴν ἐπωνόμασε Μυρτιδιώτισσαν, ὡσὰν ὁποῦ τὴν εὗρεν εἰς ταῖς μυρτίαις. Καὶ ἔτζη ὁ τόπος ἐκεῖνος μέχρι τῆς σήμερον λέγεται μυρίδια, διὰ τὴν ἀφορμὴν τοῦ παλαιοῦ ἐκείνου δάσους. Ἔκαμε δὲ καὶ αὐτὸς μικρὸν κελλίον, καὶ γενόμενος μοναχὸς ἐκατοίκησεν ἐκεῖ, λατρεύωντας μετὰ πάσης εὐλαβείας πάντοτε αὐτὴν τὴν ἁγίαν καὶ θαυμαστὴν εἰκόνα. Ἀπὸ ὀλίγον εἰς ὀλίγον ἐκαθάρισε τὸ μυρτερὸν ἐκεῖνο δάσος, ἐπλάτυνεν ἡ φήμη, καὶ ἡ εὐλάβεια τῶν Χριστιανῶν, καὶ ἐπροστρέχασι συνεχῶς μὲ πολλαῖς ἐλεημοσύναις εἰς προσκύνησιν τῆς ἱερᾶς αὐτῆς εἰκόνος, καὶ πολλὰ θαύματα ἔκαμεν εἰς ὅσους ἐπρόστρεξαν μὲ εὐλάβειαν καὶ πίστιν, εἰς τόσον ὁποῦ ἐξαπλώθη ἡ δόξα της εἰς ὅλον τὸν Κόσμον. Ἀποθανόντος δὲ αὐτοῦ, ἔμεινεν ὕστερα κάποιος μοναχὸς εὐλαβὴς Λεόντιος ὀνομαζόμενος, ὁ ὁποῖος ηὔξησε τὸν αὐτὸν ναόν, καὶ τὰ κελλία, καὶ ἐκατάστησε Μοναστήριον.
Κάποιος εὐλαβὴς ἀπὸ τοὺς χωρικοὺς ὀνομαζόμενος Θεόδωρος Κουμπανιός, ἔχωντας ξεχωριστὴν εὐλάβειαν εἰς αὐτὴν τὴν ἁγιωτάτην καὶ θαυμασιωτάτην εἰκόνα, ἔξω ἀπὸ ταῖς ἄλλαις Λειτουργίαις, καὶ πανηγύρεις ὁποῦ ἔκανεν εἰς αὐτὸ τὸ Μοναστήριον, εἶχε συνήθειαν, καὶ ἔπαιρνεν ὅλους του τοὺς συγγενεῖς καὶ φίλους, καὶ ἐπήγαινεν ὕστερα ἀπὸ τὴν κοίμησιν τῆς Θεοτόκου σαράντα ἡμέραις, ὁποῦ εἶναι ἡ κδ´ τοῦ Σεπτεμβρίου, καὶ ἔκαναν μὲ εὐλάβειαν λειτουργίαν, καὶ μεγάλην πανήγυριν ἐκεῖ. Καὶ ἀπὸ τότε ἐσυνηθίσθη ἡ αὐτὴ ἑορτή, νὰ γίνεται καὶ εἰς ὅλην τὴν Νῆσον.
Ἔτυχε μετὰ καιρόν, καὶ σφοδρῶς ἀσθενήσας ὁ αὐτὸς Θεόδωρος ἐκατεστάθη παράλυτος, καὶ ἐκατέκειτο εἰς τὸν κράββατον χρόνους πολλούς. Ἀγκαλὰ καὶ αὐτὸς κατὰ τὸν καιρὸν διὰ τὴν δεινὴν αὐτοῦ ἀσθένειαν δὲν ἐδύνετο νὰ ὑπάγῃ εἰς τὴν συνηθισμένην του ἑορτήν, ἔπεμπον ὅμως πάντοτε τὰ παιδία του, καὶ τοὺς συγγενεῖς του, καὶ ἔκαναν εὐλαβῶς τὴν πανήγυριν μὲ ἐλεημοσύνην πλουσιοπάροχον εἰς τὸ Μοναστήριον. Ἡ πίστις αὐτοῦ καὶ ἡ εὐλάβεια δὲν ὠλιγόστευσε ποτέ, μόνον καὶ μακρόθεν ἀπὸ τὴν κλίνην του μετὰ δακρύων προσευχόμενος ἔλεγε· Κυρία μου Μυρτιδιώτισσα ἐλεήσου καὶ ἐμένα τὸν ἁμαρτωλὸν ἐσὺ ὁποῦ εἶσαι ἡ βοήθεια τῶν ἀβοηθήτων, ἡ καταφυγὴ καὶ ἐπίσκεψις ἐκείνων ὁποῦ σὲ ἐπικαλοῦνται, ἡ σκέπη καὶ προστασία, ἐκείνων ὁποῦ σὲ παρακαλοῦσι, βοήθησον κᾀμοὶ τῷ ἁμαρτωλῷ καὶ ἀναξίῳ δούλῳ σου, καὶ ἀξίωσόν με τῆς ποθουμένης ὑγείας, νὰ ἔλθω σωματικῶς κᾂν τὸν ἐρχόμενον χρόνον πρὶν τελειώσῃ ἡ ζωή μου, νὰ προσκυνήσω τὴν ἁγίαν σου εἰκόνα. Ταῦτα καὶ ἄλλα περισσότερα λόγια εὐλαβείας ἔλεγε μετὰ δακρύων ὁ αὐτὸς Θεόδωρος κάθε χρόνον, καὶ πάντοτε ἐδόξαζε, καὶ ἔκανε τὴν ἑορτὴν κατὰ τὴν συνήθειαν. Μετὰ δὲ χρόνους ὁποῦ ἦτον ἔτζη παράλυτος, φθάνωντας ὁ καιρὸς τῆς συνηθισμένης ἑορτῆς, ἀφ᾿ οὗ ἔγινεν ἡ χρειαζόμενη ἑτοιμασία νὰ κινήσουν ὅλοι, κράζει ὁ αὐτὸς Θεόδωρος τὰ παιδία του, καὶ λέγει των κλαίωντας· Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα, φίλοι καὶ συγγενεῖς, ἐγὼ βλέπω τὸν ἑαυτόν μου εἰς τούτην τὴν πολυχρόνιον, καὶ πολύπονον παραλυσίαν, καὶ τρόπος ἰατρείας δὲν εὑρίσκεται εἰς ἐμένα. Λοιπὸν παρακαλῶ σας νὰ ἑτοιμάσετε κράββατον διὰ νὰ μὲ ἀσυκώσετε νὰ μὲ πάρετε, κᾂν μὲ τοὺς ὀφθαλμούς μου νὰ ἰδῶ, καὶ νὰ προσκυνήσω τὴν ἁγίαν εἰκόνα τῆς κυρίας μου τῆς Μυρτιδιώτισσας, ἴσως κάμῃ εὐσπλαγχνίαν καὶ εἰς ἐμένα τὸν ἄθλιον, καθὼς κάνει εἰς ὅλους ὁποῦ τὴν ἐπικαλοῦνται. Αὐτοὶ δὲ ἀκούοντες τέτοια λυπηρὰ λόγια, πίστεως εὐλαβείας καὶ κατανύξεως γέμοντα, ἡτοίμασαν τὸν κράββατον, καὶ τὸν ἐπῆραν ὑπὸ τεσσάρων αἱρόμενον. Καὶ φέρνοντές τον εἰς τὸν ναὸν τῆς ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν τῶν Μυρτιδίων, τὸν ἔθεσαν καθὼς ἐζήτησεν ἔμπροσθεν τῆς σεβασμίας εἰκόνος. Φθάσας ἐκεῖ, εὐθὺς ἀσυκώνωντας τὰ ὀμμάτιά του πρὸς τὴν Θεοτόκον, εὐλαβῶς κλαίωντας ἔλεγε· Κυρία μου καὶ Δέσποινα, Βασίλισσα τοῦ Οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ἐσὺ εἶσαι ἡ προφητευομένη Κόρη, ὁποῦ ἐγέννησες τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν μονογενῆ Υἱὸν καὶ Λόγον τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, καὶ Ἀειπάρθενος ἔμεινας, καὶ ἔλαβες τόσην χάριν, ὁποῦ ἔγινες Μητέρα τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου, τὸν ὁποῖον κρατῶντας ὡς βρέφος εἰς τὰς ἀγκάλας σου ἔχεις τόσην ἐξουσίαν καὶ τὸ θέλειν, καὶ τὸ δύνασθαι, νὰ δίδῃς κάθε χάριν ὁποῦ σοῦ ζητήσουν, ὡσὰν ὁποῦ ἔχεις εἰς τὰς χεῖράς σου τὴν αἰτίαν πασῶν τῶν χαρίτων. Ἐσὺ λοιπὸν ὁποῦ εἶσαι ἡ βοήθεια τῶν ἀβοηθήτων, τῶν ὀρφανῶν ἡ προστασία, τῶν ἀσθενῶν ἡ ἰατρεία, τῶν θλιβομένων ἡ παρηγορία, τῶν κινδυνευόντων ἡ σωτηρία, κάμε ἔλεος καὶ εἰς ἐμένα, μεσίτευσαι εἰς τὸν πολυεύσπλαγχνον μονογεῆ σου Υἱόν, νὰ ἐλεήσῃ ἐμένα τὸν ἁμαρτωλόν. Καὶ καθὼς πολλοὺς ἀσθενεῖς ἰάτρευσε, πολλοὺς νεκροὺς ἀνέστησε, καὶ παραλύτους ἀνώρθωσε μόνον μὲ τὸν θεϊκόν του λόγον, ὅταν ἦτον εἰς τὸν Κόσμον, οὕτως νὰ κάμῃ καὶ εἰς ἐμένα τὸν ταπεινόν. Σήμερον ὁποῦ πανηγυρίζομεν οἱ ἁμαρτωλοὶ τὴν τεσσαρακονθήμερον ἐνθύμησιν τῆς ἁγίας σου κοιμήσεως, δεῖξαι τὰ ἐλέη σου, δεῖξαι τὴν δυναστείαν σου εἰς ἐμένα, καθὼς καὶ εἰς ἄλλους πολλοὺς ἔδειξες εἰς τούτην τὴν ἁγίαν ἡμέραν. Πολλὰ γὰρ ἰσχύει δέησις μητρὸς πρὸς εὐμένειαν δεσπότου. Μὴ μοῦ παρίδῃς τὰ δάκρυα, μὴ μοῦ παραβλέψῃς τοὺς στεναγμούς, σπλαγχνίσθητι τὸ βάρος τῆς μακρᾶς μου ἀσθενείας, τοὺς μεγάλους καὶ ἀνυπομονήτους πόνους. Μὴ κωλύσωσι τὰ ἀπὸ νεότητός μου ἁμαρτήματα τὴν ἄπειρόν σου ἀγαθότητα, ἀλλὰ χάρισαί μοι τὴν ζητουμένην καὶ ποθουμένην ὑγείαν. Οἱ συναθροισθέντες ἀκούοντες τέτοια παρακαλεστικὰ λόγια ὁποῦ μετὰ δακρύων ἔλεγεν ὁ παράλυτος Θεόδωρος, ὅλοι ἔκλαυσαν, καὶ ἐπαρακαλοῦσαν διὰ τὴν βοήθειάν του. Κατὰ τὴν τάξιν, καὶ Ἱερεῖς καὶ Λαϊκοὶ ἔψαλλαν τὴν Ἀκολουθίαν τοῦ Ἑσπερινοῦ, καὶ τοῦ Ὄρθρου τῆς κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, καὶ ψάλλοντες τὸν Κανόνα εἰς τὸν Ὄρθρον, εὐγῆκεν ἕνας ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν διὰ κάποιαν ἀνάγκην, καὶ γυρίζωντας μετὰ βίας εἶπεν εἰς ἐκείνους ὁποῦ ἦτον εἰς τὴν Ἐκκλησίαν· νὰ ἠξεύρετε ἀδελφοί, πῶς μοῦ ἐφάνηκε νὰ ἤκουσα πολλοῦ λαοῦ ταραχήν, καὶ θόρυβον πρὸς τὸ μέρος τῆς θαλάσσης, ὡσὰν νὰ ἔρχωνται πρὸς ἐδῶθεν. Οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐφοβήθησαν, ἐπειδὴ τὸ Μοναστήριον εὑρίσκεται σιμὰ εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ συχνὰ ἐπειράζετο ἀπὸ τοὺς κουρσάρους, μάλιστα ἀπ᾿ αὐτὴν τὴν στράταν εὐγένασι καὶ ἔκαναν πολλοὺς σκλάβους ἀπὸ τὰ περίγυρα χωρία. Εὐγήκασι καὶ ἄλλοι νὰ βεβαιωθοῦν τὰ λεγόμενα, καὶ γυρίζοντες εἶπαν καὶ αὐτοὶ τὰ ὅμοια, καὶ ὅτι αὐτὴ ἡ ταραχὴ δὲν εἶναι ἄλλο, παρὰ βαρβάρων ἐπιδρομὴ ὁποῦ ἔρχονται νὰ μᾶς σκλαβώσουν. Ἀκούσαντες οἱ ἐπίλοιποι, ἔφυγαν ὅλοι, καὶ ἄφησαν τὴν Ἀκολουθίαν, καὶ ἀπὸ τὸν φόβον ἄλλοι ἐπίασαν τὰ βουνά, ἄλλοι τὴν στράταν, ἄλλοι ἐκρύφθησαν εἰς τὰ κλαδία, καὶ ἐπάσχησαν ὅλοι νὰ φυλαχθοῦν ἀπὸ τέτοιον κίνδυνον. Ἦτον νύκτα ἀκόμη καὶ δὲν ἔβλεπαν τίποτες. Ὁ παράλυτος Θεόδωρος ὡσὰν ὁποῦ δὲν ἐδύνετο νὰ φύγῃ, ἀπαρατήθη ἀπὸ ὅλους ὡς νεκρὸς εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, καὶ ἔστεκεν ἐκεῖ περίλυπος, καὶ καταφρονεμένος ὡσὰν νὰ μὴν εἶχε οὔτε τέκνα, οὔτε ἄλλους συγγενεῖς καὶ κᾂν τινὰς δὲν τοῦ ὡμίλησεν, ἀλλὰ ἐβιάζουνταν ποῖος θὰ φύγῃ προτήτερα ἀπὸ τὸν ἄλλον, καὶ δὲν τοῦ ἀνήγγειλαν τὴν αἰτίαν, μόνον ὁποῦ ἤκουσε τὴν σύγχυσιν τῆς φυγῆς αὐτῶν. Φοβούμενος καὶ δειλιῶντας ὡσὰν ἀπελπισμένος ἀπὸ κάθε ἀνθρωπίνην βοήθειαν, προσευχόμενος εἶπε μετὰ δακρύων μεγαλοφώνως· Ὦ παρθενομῆτορ Μαρία Θεοτόκε, Δέσποινα τοῦ κόσμου καὶ ἐλπίδα ἐμοῦ τοῦ δυστυχισμένου, ἰδοὺ πάντες ἔφυγον, καὶ ἐμὲ μόνον ἀφῆκαν, καὶ ἀπέρριψάν με ἀβοήθητον. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὴν ἁγίαν σου χάριν νὰ μοῦ βοηθήσῃς, καὶ νὰ μὲ σκεπάσῃς ὑπὸ τὴν σκέπην τῶν πτερύγων σου, νὰ φύγω ἀπὸ τὰ ἄσπλαγχνα χέρια τῶν ἀθέων βαρβάρων. Ταῦτα λέγωντας μετὰ δακρύων θερμῶν, τοῦ ἐφάνη ὡσὰν νὰ τοῦ εἶπε τινάς, ἀσυκώσου καὶ σύ, φεῦγε. Καὶ οὕτως, ὢ τοῦ θαύματος, ἐπέρασεν ἀπὸ τὴν ἀθύμησίν του, πῶς ἦτον ἀσθενής, καὶ παράλυτος, καὶ ὀλίγον κατ᾿ ὀλίγον σαλεύωντας ἀπὸ τὸν κράββατον, ὅπου ἐκείτετο, ἄρχισε καὶ ἔτρεχε φεύγωντας καὶ σπουδάζωντας νὰ φθάσῃ τοὺς ἄλλους ὁποῦ ἔφυγαν, καὶ μένωντας ἐξεστηκός, τοῦ ἐφαίνετο τὸ πρᾶγμα ὡσὰν ὄνειρον. Εἰς τὸ διάστημα δὲ τῶν γενομένων ἔφθασεν ἡ ἡμέρα καὶ ὁ αὐτὸς Θεόδωρος μὴ βλέπωντας τινὰ οὔτε ἀπὸ τοὺς βαρβάρους ὁποῦ ἔλεγαν, οὔτε ἀπὸ τοὺς Χριστιανούς, ὁποῦ ἦλθον εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, ἔστεκε μὲ λογισμόν, καὶ γνωρίζωντας τὸν ἑαυτόν του ὑγιῆ, ὡσὰν νὰ μὴν εἶχε ποτὲ καμμίαν ἀσθένειαν ἀπερασμένην, κατενόησε τέλος πάντων, καὶ ἐγνώρισε τὴν θαυμαστὴν καὶ ἀπροσδόκητον βοήθειαν καὶ ἰατρείαν, ὁποῦ ἡ Δέσποινα καὶ Κυρία τοῦ κόσμου ἔκαμεν εἰς αὐτόν· καὶ ἀπὸ τὴν πολλὴν χαρὰν ὁποῦ ἔλαβεν, ἄρχισε καὶ ἔλεγε πολλὴν ὥραν τό, Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον. Δοξάζω σε Θεέ μου, δοξάζω σε Παναγία μου, δοξάζω Δέσποινά μου τὴν εὐσπλαγχνίαν σου, δοξάζω Κυρία μου τὴν ἐλεημοσύνην σου, εὐχαριστῶ ἀμέτρως Μυρτιδιώτισσά μου χαριτωμένη τὸ ὄνομά σου τὸ ἅγιον, εἰς τὴν μεγάλην καὶ ὑπερθαύμαστον βοήθειαν, ὁποῦ εἰς ἐμένα τὸν ἁμαρτωλὸν καὶ ἀνάξιον δοῦλόν σου ἔδωκες. Ἐπειδὴ καὶ γνωρίζω τὸν ἑαυτόν μου ὅλον ὑγιῆ ὁ πρὸ ὀλίγου ἀσθενὴς καὶ παράλυτος. Ἔπειτα ἐφώναξε τοὺς συγγενεῖς του, καὶ ἔλεγε· παιδιά μου, συγγενεῖς μου καὶ φίλοι Χριστιανοί, ἐλᾶτε νὰ εὐχαριστήσωμεν τὴν Μυρτιδιώτισσαν, νὰ δοξολογήσωμεν τὸ ἅγιόν της ὄνομα, καὶ μὴν φοβᾶσθε. Διατὶ ἐδῶ δὲν εἶναι ἐχθροὶ βάρβαροι ὁποῦ ἐλογιάζετε, μόνον νὰ ἐλθῆτε νὰ φρίξετε τὸ ἐξαίσιον θαῦμα, ὁποῦ ἔκαμεν εἰς ἐμένα, νὰ δοξάσωμεν τὴν χάριν της. Αὐτοὶ δὲ ἀκούοντες ταῖς φωναῖς, ἀπὸ τὸν φόβον τους λογιάζοντες νὰ εἶναι ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς, καὶ φωνάζουσι διὰ νὰ τοὺς ἐξαπατήσουν, ἄλλοι μὲ περισσότερον φόβον ἐκρύπτουνταν εἰς τὰ βαθύτερα μέρη τοῦ δάσους, καὶ ἄλλοι ἔφευγαν τρέχοντες περισσότερον· ὁ δὲ Θεόδωρος μὲ μεγαλήτερην φωνὴν ἔλεγεν· ἐλᾶτε παιδιά μου, κράζωντας καθ᾿ ἕνα κατὰ τὸ ὄνομά του, καὶ λέγωντας· ἐγὼ εἶμαι ὁ πατέρας σας, ὁποῦ εἴμουν παράλυτος, καὶ ἡ Κυρία μας μὲ ἰάτρευσε, καὶ σιμώσετε χωρὶς φόβον νὰ εὐχαριστήσωμεν τὴν χάριν της. Ἀκούοντες οὖν τινὲς τὴν Φωνήν του, καὶ γνωρίζοντές την, καὶ μὴ βλέποντες ἄλλον τινά, εἰμὴ αὐτὸν μόνον, σιμώνοντές του, ἐγνώρισαν πῶς εἶναι αὐτός, ὁ πρώην παράλυτος. Ἐφώναξαν λοιπὸν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, καὶ ἐσυναθροίσθησαν ἅπαντες, καὶ θεωρῶντες αὐτὸν ὅλον γερόν, καὶ παντελῶς ὑγιῆ, χωρίς κανένα σημάδι ἀσθενείας, ἔμειναν ὅλοι ἐξεστηκοί, καὶ ἔκραξαν τό, Κύριε ἐλέησον· καὶ ἐρωτῶντές τον πῶς ἰατρεύθη, ἐδιηγήθη καταλεπτῶς τὰ πάντα ὡς ἄνωθεν. Καὶ λοιπὸν γνωρίσαντες ὅλοι τὴν φανερὴν θαυματουργίαν τῆς Θεομήτορος, ἐγύρισαν εἰς τὸ Μοναστήριον μετ᾿ αυτὸν τὸν πρώην παράλυτον σκιρτῶντα, καὶ ἀγαλλόμενον, καὶ ἔδωσαν δόξαν καὶ εὐχαριστίαν μετὰ χαρᾶς μεγάλης τῆς Ὑπεραγίας, ὁποῦ ἀγκαλὰ νὰ ἀργῇ τὴν βοήθειάν της διὰ νὰ ἰδῇ τὴν ὑπομονὴν τοῦ παρακαλοῦντος, ὅμως δὲν ἀλησμονεῖ, ἀλλ᾿ εἰς ὥραν ὁποῦ δὲν ἐλπίζει τινὰς λαμβάνει τὴν ποθουμένην ὑγείαν. Ἀδύνατον εἶναι δὲ νὰ φανερώσωμεν τὰ ὅσα ἔλεγεν ὁ ἰατρευθεὶς παράλυτος εἰς δόξαν τῆς Θεοτόκου. Καὶ οὕτως ἐτελείωσαν τὴν ἀκολουθίαν, καὶ τὴν θείαν Λειτουργίαν μετ᾿ εὐχαριστίας, καὶ δοξολογίας. Ἑόρταζεν ὁ αὐτὸς Θεόδωρος τὴν αὐτὴν ἡμέραν, τὰ τεσσαράκοντα τῆς Θεοτόκου ὁποῦ τὸν ἰάτρευσε θαυμασίως, ἕως ὅλην του τὴν ζωήν, καὶ ἔκανε μεγάλας πανηγύρεις, καὶ μετὰ τὸν θάνατόν του ἄφηκε παραγγελίαν τῶν συγγονῶν του νὰ κάνουσι τὴν αὐτὴν ἑορτήν· καὶ ἕως τὴν σήμερον οἱ ἀπόγονοί του κατὰ τὸ δυνατόν τους ἐπιτελοῦσι τὴν αὐτὴν πανήγυριν.
Ἀπὸ τότε λοιπὸν ἐπλάτυνε περισσότερον ἡ εὐλάβεια τῶν Χριστιανῶν εἰς ὅλον τὸν Κόσμον. Καὶ εἰς ἐνθύμησιν τοῦ αὐτοῦ θαύματος, συναθροίζεται ὅλος ὁ λαὸς τῆς Νήσου ἀπὸ τὴν χώραν καὶ ἀπὸ τὰ χωρία, καὶ κάνουν εἰς τὸ μοναστήριον μεγάλην ἑορτὴν εἰς αὐτὴν τὴν ἡμέραν.
Νὰ διηγηθῇ τινὰς τὰ ἀμέτρητα θαύματα ὁποῦ καθ᾿ ἑκάστην κάνει ἡ αὐτὴ ἁγία εἰκόνα τῆς Θεοτόκου τῶν Μυρτιδίων εἶναι ἀδύνατον. Ἀλλ᾿ ὅμως ὀλίγα τινὰ νὰ εἰποῦμεν εἰς δόξαν αὐτῆς, καὶ οὕτως νὰ τελειώσωμεν τὸν λόγον.
Ποτὲ καιρὸν ἤλθασιν οἱ βάρβαροι νὰ κουρσεύσουν τὸ Μοναστήριον, καὶ σιμώνωντες ταχύτερον ἀντίκρυτα αὐτοῦ, εἴδασι πλῆθος ἀπὸ φωτίαις ἁρμάτων, ἤγουν φυτιλίων σιμὰ εἰς τὸ Μοναστήριον. Καὶ λογιάζοντες ὅτι νὰ τοὺς ἐκατάλαβαν οἱ ἄνθρωποι τοῦ νησίου, καὶ ἐκατέβη λαὸς διὰ νὰ τοὺς πολεμήσουν, φοβηθέντες μεγάλως ἔφυγαν. Καὶ ἔτζη ἐφυλάχθη καὶ τὸ Μοναστήριον ἀβλαβές, καὶ ὅλη ἡ νῆσος διὰ προστασίας τῆς Κυρίας ἡμῶν.
Ἄλλοτε πάλιν περνῶντας ἕνα καράβι ἀπ᾿ ἔξωθεν τοῦ Μοναστηρίου, ὑπήντησεν εἰς τὸ πέλαγος μεγάλον κλύδονα τῆς θαλάσσης, καὶ κινδυνεύοντας νὰ καταποντισθῇ, ἐπεκαλέσθησαν οἱ ἄνθρωποι τοῦ καραβιου τὴν Κυρίαν τὴν Μυρτιδιώτισσαν, καὶ τὸν μέγαν Νικόλαον νὰ τοὺς βοηθήσωσι νὰ πιάσουν λιμένα, καὶ νὰ ὑπάγουν εἰς τὸν οἶκόν της ἐλεημοσύνην ἕκαστος κατὰ τὸ δυνατόν εἰς βοήθειαν τοῦ Μοναστηρίου, καὶ νὰ κτισθῇ καὶ Ναὸς τοῦ ἁγίου Νικολάου. Καὶ οὕτως εἰς ὀλίγην ὥραν ἔφθασαν εἰς λιμένα ἐκεῖ σιμὰ τοῦ Μοναστηρίου, καὶ εὐθὺς ἐπῆγαν ὅλοι, καὶ ἔδωκαν εὐχαριστίαν, καὶ ἐλεημοσύνην πλουσίαν, καὶ ἔκαμαν εἰς τὸ Μοναστήριον οἰκοδομήν, καὶ ἐκτίσθη καὶ ὁ Ναὸς τοῦ ἁγίου Νικολάου εἰς τὸ μαυροβράχο, εἰς ἐνθύμησιν τοῦ θαύματος.
Πολλαῖς φοραῖς ἔτυχεν εἰς αὐτὸ τὸ νησὶ τῶν Κυθήρων πεῖνα μεγάλη ἀπὸ ἀστοχίαν καρπῶν, καὶ μὲ τὴν προμήθειαν τῆς κυρίας Θεοτόκου, ὁποῦ τὴν ἐπικαλοῦνταν εἰς βοήθειαν πάντες, οἰκονόμησε καὶ ἔφερναν καρποὺς ἀπὸ ξένους τόπους, καὶ ἐκυβερνᾶτον ὁ λαός.
Ἀπὸ ταῖς εὐεργεσίαις καὶ χάριτες ὁποῦ ἐλάμβανον, καὶ λαμβάνουσιν οἱ Χριστιανοί, ὁποῦ προστρέχουσιν εἰς τὴν χάριν της μὲ ταξήματα, ἄλλοι ἔκτισαν κελλία, ἄλλοι ἀφιέρωσαν χωράφια, καὶ ἄλλα πράγματα εἰς μνημόσυνον αὐτῶν, καὶ ἐκαταστάθη τὸ Μοναστήριον οὕτως εὐπρεπὲς καθὼς φαίνεται.
Ὁ Λαὸς τοῦ αὐτοῦ θεωρῶντας τὰ ἄπειρα θαύματα, ὁποῦ ἐγίνουνταν ἀπὸ τὴν αὐτὴν ἁγίαν Εἰκόνα, εἰς εὐχαριστίαν τῆς Θεοτόκου, ἐσυμφώνησαν καὶ ἔκαμαν ἐξοδίαν νὰ ἐνδύσουν τὴν αὐτὴν ἁγίαν Εἰκόνα ὅλην μὲ ἀσῆμι. Καὶ πέμπωντας εἰς τὴν Κρήτην τὸν καιρὸν ἐκεῖνον νὰ κάμουν τὸ ἀργυρὸν ἔνδυμα, ἀπ᾿ ἔξω ἀπὸ τὸν λιμένα τῆς Νήσου λεγόμενον Καψάλη, ὑπήντησε τὸ πλοῖον ὁποῦ τὸ ἔφερνε, φούσταις ἀγαρηνῶν, καὶ ἦτον σιμὰ νὰ τὸ πιάσουν. Ἔπλεαν τὰ αὐτὰ πλοῖα ἔξω ἀπὸ τὴν βρουλέα, μακρὰν ἀπὸ τὸ κάστρο, ὡς φαίνεται, ὁποῦ δὲν φθάνει δύο φοραῖς τὸ βόλι τοῦ πλέον μεγάλου κουφωτοῦ σιδήρου, ἤτοι κανονιοῦ· φωτισθεὶς δὲ ἀπὸ τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον ὁ αὐθέντης τοῦ τόπου μὲ παρακίνησιν τῶν Χριστιανῶν ὁποῦ ἔστεκαν βλέποντες, ἐπρόσταξε καὶ ἔσυραν μίαν μικρὴν λουμπάρδαν ἀπὸ τὸ κάστρο, διὰ νὰ δώσουν παρὰ μικρὸν θάρρος τοῦ πλοίου ὁποῦ ἐσήμωνε νὰ ἐμπῇ εἰς τὸν Λιμένα, μὴ ἠξεύρωντας τινὰς πῶς εἰς αὐτὸ νὰ ἦτον τὸ ἔνδυμα τῆς Θεοτόκου, καὶ διὰ νὰ δώσουν τάχα καὶ φόβον τῶν φούστων ὁποῦ τὸ ἐζύγωναν, καὶ ἦτον σιμὰ νὰ τὸ πιάσουν. Αὐτὸ τὸ βόλι τῆς μικρᾶς λουμπάρδας ἔφθασεν ἕως ἔξω εἰς τόπον λεγόμενον Κοφινίδια, μακρὰν ἀπὸ τὸν λιμένα εἰς τὸ πλάγι τῶν φούστων, καὶ φοβηθεῖσαι νὰ σιμώσουν περισσότερον, ἄφησαν τὸ πλοῖον καὶ ἔφυγον. Θεωρῶντες ὁ αὐθέντης, καὶ οἱ ἐπίλοιποι τὸ διάστημα ὁποῦ ὑπῆγε τὸ βόλι, ἐλογίασαν πῶς ἐσημείωνε πρᾶγμα παράδοξον. Φθάσας μετ᾿ ὀλίγον τὸ πλοῖον εἰς τὸν λιμένα, καὶ ἀκούσας ὁ λαὸς πῶς εἶχε μέσα τὸ ἔνδυμα τῆς ἁγίας εἰκόνος, ὅλοι ἐδόξασαν τὴν χάριν της εἰς τὸ θαῦμα ὁποῦ ἔκαμε, καὶ ἐφύλαξε τὸ προσφερόμενον δῶρον τῶν πιστῶν ἀπὸ τὰς χεῖρας τῶν ἀγαρηνῶν· καὶ οὕτως μετὰ μεγάλης εὐχαριστίας τὸ ἔβαλαν εἰς τὴν ἁγίαν Εἰκόνα.
Τίς δὲ νὰ διηγηθῇ ταῖς καθημεριναῖς θαυματοποιΐαις ὁποῦ κάνει εἰς τοὺς ἐπικαλουμένους αὐτὴν μετὰ πίστεως! Πολλαῖς φοραῖς ὅταν τύχῃ ἀνομβρία, καὶ εὐγάλουν τὴν αὐτὴν ἁγίαν Εἰκόνα κάνωντας λιτανίαν, εὐθὺς πέμπει ὑετὸν εἰς τὴν γῆν, καὶ τὴν δροσίζει εἰς βοήθειαν, καὶ κυβέρνησιν τῆς Νήσου.
Μερικαῖς φοραῖς ἐπίασε καὶ θανατικὴ νόσος, καὶ μὲ λιτανείαις, καὶ δεήσεις, εὐγάνωντας τὴν ἁγίαν αὐτὴν Εἰκόνα, καὶ παρακαλῶντας την ὁ λαὸς ἐκατέπαυσε, καὶ δὲν ἐπλάτυνε νὰ ἀφανίσῃ τὸν τόπον, καθὼς συμβαίνει εἰς ἄλλαις χώραις.
Εἰς τὸν καιρὸν ὁποῦ ἐπολεμᾶτον ἡ περίφημος Κρήτη ἀπὸ τοὺς Ἀγαρηνούς, ἔφθασεν ἡ τῶν ἀγαρηνῶν ἁρμάδα εἰς τούτην τὴν Νῆσον, καὶ εὐγῆκε πολὺ πλῆθος ἀπ᾿ αὐτοὺς εἰς ἕνα χωρίον λεγόμενον τῆς κερᾶς, εἰς τὸν ποταμὸν τὴν νύκτα· κατ᾿ οἰκονομίαν Θεοῦ, καὶ τῆς Κυρίας Μυρτιδιώτισσας τοὺς ἐγνώρισαν τινές, καὶ κηρύσσοντας μὲ φωναῖς πῶς ἔφθασαν οἱ τοῦρκοι εἰς τὰ χωρία, ἔφυγαν ὅλοι γυναῖκες, καὶ παιδία, καὶ ὅσοι ἦτον ἄνδρες τῶν ἀρμάτων ἐστάθησαν, καὶ ἐπολέμησαν. Εἶχαν πρόσταγμα ἀπὸ τὸν πασιά τους, ὅτι ὡσὰν ἀκούτουν κτύπον ἀπὸ τὰ κάτεργα νὰ γυρίσουν εὐθύς. Μετ᾿ ὀλίγον λοιπὸν ἤκουσαν οἱ ἀγαρηνοὶ δύο βρονταῖς καὶ λογαριάζοντας ὅτι εἶναι λουμπαρδιαῖς, ἐγύρισαν κατὰ τὴν προσταγὴν εἰς τὰ κάτεργα, καὶ μόνον ὅτι ἐδυνήθησαν ἔκαψαν, καὶ ἔκλεψαν, μὰ τινὰς τῶν Χριστιανῶν οὔτε ἐβλάβη, οὔτε ἐθανατώθη, μάλιστα πολλοὶ τῶν ἀγαρηνῶν ἔχασαν τὴν στράταν, καὶ ἔμειναν εἰς τὸ νησί, καὶ ὕστερον τοὺς εὕρηκαν. Θεωρῶντας δὲ ὁ πασιᾶς τὸ φουσάτον του ὁποῦ ἐγύρισεν ἔτζη ἔξαφνα, χωρὶς νὰ τοὺς κάμῃ τὸ σημάδι ὁποῦ τοὺς εἶχε παραγγείλῃ, ἠρώτα τὴν αἰτίαν. Καὶ αὐτοὶ ἔλεγαν πῶς ἤκουσαν δύο λουμπαρδιαῖς, καὶ ἐγύρισαν. Αὐτὸς δὲ θαυμάζωντας διὰ τὴν ἐπιστροφήν των, ἔλεγε, πῶς βέβαια δὲν τοὺς ἔκραξε καθὼς τοὺς εἶχε σημειώσῃ, ὅμως οἱ Χριστιανοὶ ὅλοι ἐγνωρίσασι πῶς ἦτον ἡ βρονταῖς ἀπὸ προστασίαν τῆς Θεοτόκου, ὁποῦ τὴν ἐπικαλέσθησαν εἰς βοήθειαν, καὶ ταῖς ὥραις ἐκείναις ἔκαναν παρακλήσεις καὶ λιτανείαις ἔμπροσθεν εἰς τὴν ἁγίαν Εἰκόνα τῆς Μυρτιδιώτισσας.
Εἰς τὸν Χρόνον ͵αψκβ´, τῇ πρώτῃ τοῦ Φευρουαρίου μηνὸς εὑρισκόμενος ἕνας ἄρχοντας τὸ ὄνομά του Ἰωάννης, τὸ γένος του Καλούτζης εἰς τὸ ὀφφίκιον τῆς Καγγελλαρίας (ἦτον δὲ ἡμέρα Κυριακὴ ἡ πρώτη τῆς ἁγίας καὶ μεγάλης τεσσαρακοστῆς, ἤτοι τῆς Ὀρθοδοξίας, εἰς ταῖς πέντε ὥραις τῆς αὐτῆς ἡμέρας), καὶ ἀναγινώσκωντας κάποια χαρτία ὁποῦ ἐδιελάμβανον ὑποθέσεις ἐδικάς του, ἄρχησεν ἡ γλῶσσά του νὰ τραυλίζῃ, καὶ μετ᾿ ὀλίγον σφαλίζωντας τὰ ὀμμάτιά του, καὶ μένοντας ἀκίνηταις αἱ αἰσθήσεις αὐτοῦ ἔμεινεν ἄφθογγος, καὶ ἄλαλος μὲ βρυγμὸν μεγάλο ντῶν ὀδόντων αὐτοῦ καὶ ταραγμὸν ὅλου τοῦ σώματος αὐτοῦ· ὅθεν ἐξέστησαν οἱ παρόντες διὰ τὸ συμβεβηκός, καὶ ἀσυκώνοντες τὸν ἀσθενῆ τὸν ἔθεσαν εἰς τὴν κλίνην, ὁποῦ ἦτον εἰς τὸ αὐτὸ ὀφφίκιον. Καὶ κηρυχθέντος αὐτοῦ τοῦ ἐλεεινοῦ συμβάματος, ἔφθασαν εἰς τὴν θεωρίαν αὐτοῦ ὅλοι οἱ συγγενεῖς, καὶ φίλοι τοῦ ἀσθενοῦς, καὶ μετ᾿ αὐτοὺς ἡ γυνή του, ἡ ὁποία κλαίουσα δεινῶς, καὶ τύπτωντας τὸ στῆθος ἐπικαλεῖτο μὲ εὐλάβειαν καὶ πίστιν ἔνθερμον τὸ θεόσεπτον ὄνομα τῆς Ἀειπαρθένου καὶ Θεοτόκου Μαρίας τῆς Μυρτιδιώτισσας. Ἔκραξαν δὲ καὶ τὸν Ἀκέστορα, ὅστις ἦτον ἔμπειρος, καὶ τέλειος εἰς τὴν ἰατρικήν· καὶ ἐπιμελῶς ἐπιχειρισθεὶς πολλὰ φάρμακα ποσῶς δὲν ὠφέλησαν· καὶ βλέποντες τὴν σφοδρότητα τοῦ κακοῦ, ἐπῆραν τὸν ἀσθενῆ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ὑπὸ τεσσάρων βασταζόμενον διὰ νὰ δώσῃ τέλος, νομίζοντές τον ὅλοι ὡς νεκρόν. Ἔμεινεν οὖν εἰς τέτοιαν κατάστασιν ἕως τὸ πρωῒ τῆς τρίτης, καὶ εἰς ὅλον ἐτοῦτο τὸ διάστημα δὲν ἔπαυεν ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων αὐτοῦ, ἡ στρέβλωσις τοῦ σώματος αὐτοῦ, ἡ ἐπίδεσις τῆς γλῶσσης αὐτοῦ, ἡ κωφότης τῶν ὠτίων αὐτοῦ, καὶ τὸ κλεῖθρον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ, εἰς τόσον ὁποῦ ἔδωσεν ἀφορμὴν νὰ τοῦ ἑτοιμάσουσι τὰ ἀναγκαῖα πάντα τοῦ ἐνταφιασμοῦ του. Εἰς τὸν αὐτὸν καιρὸν ἐσυνέβη ὁποῦ ἡ πανθαύμαστος ἁγία Εἰκόνα τῆς Θεοτόκου τῶν Μυρτιδίων ἦτον εἰς τὴν ἐπισκοπήν· ἐπειδὴ κατὰ τὴν συνήθειαν κάθε χρόνον κάνουσι λιτανείαν εἰς ὅλην τὴν νῆσον, ἤγουν εἰς τὴν χώραν, καὶ εἰς ὅλα τὰ χωρία, διὰ νὰ εὐλογήσῃ μὲ τὴν προσκυνητὴν παρρησίαν της ὅλον τὸν Κόσμον· καὶ τότε ὁ Ἀρχιερεύς, καὶ ἱερεῖς μετὰ τὴν θείαν ἱερουργίαν, προσελθοῦσα καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ, καὶ τὰ τέκνα ἔμπροσθεν τῆς ἁγίας Εἰκόνος, ὅλοι κλαίοντες μετ᾿ εὐλαβείας, καὶ συντετριμμένης καρδίας ἔκαμαν παράκλησιν καὶ λιτανείαν διὰ τὴν ὑγείαν καὶ βοήθειαν τοῦ ἡμιθανοῦς Ἰωάννου. Καὶ τελειωθείσης τῆς Ἀκολουθίας, ἐπιστρέψαντες ὅλοι εἰς τὸν οἶκον νὰ ἰδοῦσι τὸν ἄρρωστον, ὢ τοῦ θαύματος, τὸν ηὕρηκαν ἐλεύθερον παντὸς κακοῦ, καὶ λαλοῦντα ὡς τὸ πρότερον, δίχως τινὸς σημείου ἀνάγκης. Τοῦτο τὸ θαῦμα ἔφερε τόσην ἔκπληξιν εἰς ὅλους ὁποῦ τὸ εἶδαν καὶ ἤκουσαν, ὁποῦ μεγαλοφώνως ἔκραξαν τό, Κύριε ἐλέησον. Λαβὼν λοιπὸν τὴν προτέραν αὐτοῦ ὑγείαν, ὑπῆγε σωματικῶς εἰς τὴν Ἐκκλησίαν πανοικεὶ εὐφραινόμενος, καὶ ἀγαλλόμενος, ὑμνῶντας καὶ εὐχαριστῶντας μὲ μεγάλην εὐλάβειαν καὶ κατάνυξιν τὴν κυρίαν τὴν Μυρτιδιώτισσαν, εἰς τὸ ἐξαίσιον καὶ φρικτὸν τερατούργημα, ὁποῦ ἔκαμε πρὸς αὐτόν, καὶ ἀφιέρωσεν εἰς σημεῖον εὐχαριστίας εἰς τὴν ἁγίαν Εἰκόνα ἕνα ζευγάρι βραχιόλια χρυσᾶ, εἰς ἀΐδιον μνήμην τοῦ θαυμαστοῦ ἔργου τῆς Θεομήτορος.
Ὄχι μ όνον αὐτὰ τὰ θαύματα, ἀμὴ καὶ ἄλλα ἄπειρα ἔκαμε καὶ κάμει καθεκάστην ἡμέραν, ὁποῦ εἶναι ἀδύνατον νὰ τὰ φανερώσωμεν ἐγγράφως. Καὶ τί λέγω; μόνον ἡ θεωρία τῆς αὐτῆς Εἰκόνος φανερώνει τὴν μεγάλην χάριν ὁποῦ ἔχει. Καὶ τόσον αὔξησεν ἡ κοινὴ εὐλάβεια εἰς τοὺς Χριστιανούς, ὁποῦ ἀπὸ τὰ ταξήματα, ἀγκαλὰ καὶ εἰς πτωχὴν νῆσον, εἶναι ὁλόχρυση, μὲ ἔμπροσθέν της ἕνα χλιδῶνα ἤτοι κολόναν μεγάλην, καὶ ἐγκόλπιον μὲ πολύτιμαις πέτραις καὶ μαργαριτάρια. Ἔξω ἀπὸ ἄλλα χρυσάφια, ἀσήμια, καὶ ἄλλα σκεύη, καὶ ὑποστατικὰ ὁποῦ ἔχει τὸ Μοναστήριόν της, ὁποῦ εἶναι τόπος ἅγιος, καὶ μόνον νὰ ὑπάγῃ τινὰς γέμει ψυχικῆς χαρᾶς καὶ ἀγαλλιάσεως.
Λοιπὸν πατέρες καὶ ἀδελφοί μου Χριστιανοί, ἐπειδὴ καὶ ἔχομεν τέτοιον θησαυρὸν πλήρη θείας χάριτος, καὶ δωρεᾶς, ὅλοι ἀσηκωθεῖτε μὲ εὐλάβειαν, καὶ μὲ μίαν συμφωνίαν στερεᾶς πίστεως, ἂς παρακαλέσωμεν, ἂς εὐχαριστήσωμεν, ἂς δοξολογήσωμεν τὴν χάριν της λέγοντες·
Μαρία, Κυρία καὶ Δέσποινα πάντων ἡμῶν, Βασίλισσα τοῦ Οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, Μητέρα τοῦ Ὑψίστου Θεοῦ, Παρθένε τῶν παρθένων, Μητέρα τῶν Μητέρων, ἡ σκέπη καὶ καταφυγὴ τῶν πιστῶν, ἡ προστασία τῶν εἰς σὲ προστρεχόντων, ἡ σωτηρία τῶν ἁμαρτωλῶν, τῶν πλανωμένων ἡ ὁδηγία, τῶν ἀβοηθήτων ἡ βοήθεια, τῶν θλιβομένων ἡ παρηγορία, τῶν κινδυνευόντων ἡ λύτρωσις, τῶν ἀσθενούντων ἡ ἰατρεία, τῶν πεινώντων ἡ τροφή, τῶν ὀρφανῶν ἡ ἐπικουρία, τῶν χηράδων ἡ ἐπίσκεψις, τῶν ὀρθοδόξων βασιλέων τὸ κραταίωμα, τῶν εὐλαβῶν ἱερέων τὸ καύχημα, τῶν μοναχῶν τὸ ἀγλάϊσμα, τῶν πιστῶν τὸ στήριγμα, ἁπάντων τῶν Χριστιανῶν τὸ καταφύγιον, ὁμολογοῦμεν τὰς χάριτας, κηρύττομεν τὰ ἄπειρά σου θαύματα, εὐχαριστοῦμέν σου τὴν εὐσπλαγχνίαν, δοξάζομέν σου τὴν εὐεργεσίαν, προσκυνοῦμεν τὴν ἄκραν σου ἐλεημοσύνην καὶ βοήθειαν, ὁποῦ ἔκαμες καὶ καθεκάστην κάνεις εἰς ἡμᾶς τοὺς ἁμαρτωλούς.
Ἔτι δὲ παρακαλοῦμεν τὴν μεγάλην σου παρρησίαν μητρόθεε Δέσποινα, καὶ ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰς τὸ ἐρχόμενον, μὴ ἀπορρίψῃς ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ προσώπου σου, ἀλλὰ δίδε εἰς ὅλους τὴν συνηθισμένην σου βοήθειαν· διατὶ ἄλλην καταφυγὴν δὲν ἔχομεν ὅλοι οἱ κατοικοῦντες εἰς ταύτην τὴν Νῆσον, παρὰ τὴν χάριν σου. Ἐσὲνα ἔχομεν καύχημα· ἐσὲνα ἔχομεν βοηθόν· εἰς τὰ χείλη μας πάντα ἐσὺ ἡ Μυρτιδιώτισσά μας μελετᾶται· εἰς τὸ στόμα μας πάντοτε τὸ ἅγιόν σου ὄνομα εὑρίσκεται δεδοξασμένον, καὶ εἰς τὴν καρδίαν μας πάντα ἐσένα παρακαλοῦμεν νὰ μᾶς βοηθᾷς· καὶ ἀγκαλὰ νὰ σοῦ πταίωμεν μὲ χίλιαις κακαῖς πράξεις κάθε ἡμέραν, ἀλλ᾿ εἰς ἄλλον πάλιν δὲν προστρέχομεν παρὰ εἰς τὴν εὐσπλαγχνίαν σου, ὦ Μήτηρ τοῦ Ὑπερευσπλάγχνου Θεοῦ ἡμῶν νὰ μᾶς ἀξιώσῃ τῆς συγχωρήσεως. Εἰς τὰς χεῖράς σου ὅλην μας τὴν ἐλπίδα ἀποθέττομεν, καὶ ἐσένα παρακαλοῦμεν νὰ μᾶς λυτρώνῃς ἀπὸ κάθε πειρασμὸν ὁρατῶν, καὶ ἀοράτων ἐχθρῶν, καὶ νὰ μᾶς φωτίζῃς νὰ κάμωμεν πάντοτε τὸ συμφέρον τῆς σωτηρίας μας, διὰ νὰ ἀξιωθῶμεν τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν, ἧς γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν τῇ θείᾳ χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πηγή: Συναξάριον τῆς Ἀκολουθίας τῆς Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης, Ποίημα Σωφρονίου Παγκάλου, Ἐπισκόπου Κυθήρων, 1640.
nektar

Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 2019

Ερώτηση Αραχωβίτη στη Βουλή για τη διαχείριση του μεταναστευτικού στην Λακωνία

Ερώτηση προς τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Μιχάλη Χρυσοχοΐδη σχετικά με τη διαχείριση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών στη Λακωνία, την ενίσχυση των υπηρεσιών και την εξασφάλιση χώρου αξιοπρεπούς προσωρινής υποδοχής κατέθεσε ο Βουλευτής Λακωνίας (ΣΥΡΙΖΑ) κ. Σταύρος Αραχωβίτης.

Αναλυτικά η ερώτηση του Λάκωνα Βουλευτή:

«Πριν από λίγες ημέρες, στις 2/9, απεστάλη επιστολή από τον λιμενάρχη Γυθείου προς τις αρμόδιες προϊστάμενες αρχές του με θέμα: «Μέτρα ικανοποίησης αναγκών πρώτης εισόδου παράτυπα εισελθόντων/εξελθόντων στην/από την Ελληνική Επικράτεια προσώπων». Στην από 2/9 και με αριθ. πρωτ. 2153.5/1826/2019 εν λόγω επιστολή γίνεται αναλυτική περιγραφή των περιστατικών και του τρόπου διαχείρισής τους τα τελευταία χρόνια στο νομό Λακωνίας. Η βασική επισήμανση του εγγράφου είναι η αναγκαιότητα εξεύρεσης χώρου κατάλληλου για την υποδοχή των αφιχθέντων, μέχρι ότου διεκπεραιωθούν οι απαραίτητες διαδικασίες για την φιλοξενία τους σε κατάλληλο μέρος.

Η έλλειψη κατάλληλου χώρου για την υποδοχή των αφιχθέντων έχει επισημανθεί πολλές φορές κατά το παρελθόν και είχαν βρεθεί αξιοπρεπείς λύσεις από την προηγούμενη κυβέρνηση. Ωστόσο, η σημερινή εικόνα παραμονής των ανθρώπων αυτών στα κρατητήρια των υπηρεσιών ασφαλείας του νομού, είναι μια απαράδεκτη και ντροπιαστική εικόνα.

Στην Αστυνομική Διεύθυνση Λακωνίας είχαν παραχωρηθεί πέντε οχήματα διπλού διαφορικού (4χ4) τύπου Navara με την υπ΄άριθμ.1774/15/1803877 από 5/10/2015 διαταγή του ΑΕΑ. Σκοπός της παραχώρησης ήταν η επικούρηση ως προς την διαχείριση των μεταναστευτικών ροών που παρατηρούνται στην Λακωνία, όταν σκάφη με ανθρώπους ταλαιπωρημένους βρίσκονται ακυβέρνητα κάτω από δυσμενείς καιρικές συνθήκες στον Κάβο Μαλέα ή προσαράζουν στις ακτές της Μάνης και της Νεάπολης. Η απόφαση ήταν πολύ ορθή καθώς τα χρόνια αυτά, τα συγκεκριμένα οχήματα ενίσχυσαν τη δυνατότητα της ΕΛΑΣ να συμβάλει στο έργο του λιμενικού και της αυτοδιοίκησης για τη διαχείριση του ζητήματος των ροών στη Λακωνία.

Ωστόσο, πριν από λίγες ημέρες με νεότερη απόφαση του αρχηγείου ζητήθηκε η άμεση απομάκρυνση των δυο εκ των τεσσάρων εναπομεινάντων οχημάτων από τη Λακωνία. Χρονικά η απόφαση αυτή συμπίπτει με τις αυξημένες ροές στις ακτές του νομού και μάλιστα με μεγάλο αριθμό ευπαθών ατόμων, ανήλικων παιδιών και γυναικών.

Επειδή και η Λακωνία καλείται να διαχειριστεί έναν αριθμό προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών στη διαδρομή προς την Ιταλία και την Ευρώπη, παρόλο που δεν είναι της ίδιας έντασης με αυτή που αντιμετωπίζουν τα νησιά του ΒΑ Αιγαίου,

Επειδή οι αφιχθέντες μετανάστες και πρόσφυγες, που διακινδυνεύουν τη ζωή τους για την ανεύρεση ενός ασφαλέστερου τόπου ζωής, συχνά πέφτουν θύματα δουλεμπόρων,

Επειδή η υποδοχή και η παροχή των πρώτων βοηθειών υγείας, υγιεινής, στέγασης και σίτισης των ταλαιπωρημένων αυτών ανθρώπων είναι μείζον ζήτημα ανθρωπισμού”,

Ρωτά λοιπόν τον υπουργό:

1. Πως πρόκειται να αντιμετωπίσει το ζήτημα εξεύρεσης χώρου κατάλληλου για την υποδοχή των προσφύγων και μεταναστών για όσο διάστημα απαιτείται να παραμείνουν εκεί;

2. Προτίθεται να ανακαλέσει την απόφαση για την απομάκρυνση των οχημάτων διπλού διαφορικού (4χ4) τύπου Navara από την αστυνομική Διεύθυνση Λακωνίας που συνέδραμαν το έργο των αρμόδιων υπηρεσίων;

3. Με ποιον άλλο τρόπο εντάσσει στον σχεδιασμό του την διαχείριση των ροών και στη Λακωνία;».

Ο ερωτών Βουλευτής

Σταύρος Αραχωβίτης

Βουλευτής Λακωνίας (ΣΥΡΙΖΑ)

ΛΑΚΩΝΙΑ.Έβγαλαν 1,5 τόνο «σαβούρα» από τον βυθό της Μονεμβασιάς!

Κλιμάκιο εθελοντών δυτών της περιβαλλοντικής οργάνωσης «We Dive We Clean», τη Δευτέρα (23/9) βρέθηκε στην Μονεμβασιά και σε συνεργασία με την ομάδα δυτών «Monemvasia Myrtoo Sea Protection» επιχείρησε υποβρύχιο καθαρισμό στο λιμάνι στις περιοχής, με στόχο να απομακρύνει από τον βυθό όσο το δυνατόν μεγαλύτερο όγκο απορριμμάτων.
Το αποτέλεσμα της κατάδυσης ήταν άκρως εντυπωσιακό, καθώς σε σύνολο 111 λεπτών έφερε στην επιφάνεια 1.500 κιλά απορριμμάτων από τον βυθό, που έκρυβε έναν υποβρύχιο σκουπιδότοπο! Ανελκύθηκαν συνολικά: 77 ελαστικά οχημάτων, εκατοντάδες πλαστικά μπουκάλια, 5 μπαταρίες αυτοκινήτων, βαρέλια, παραγάδια, σχοινιά, πετονιές, κουτάκια αλουμινίου, γυάλινες συσκευασίες, πλαστικοί & σιδερένιοι σωλήνες, μέχρι… χαλιά κλπ.
Η περιβαλλοντική οργάνωση «We Dive We Clean», ύστερα από πολυετή δραστηριότητα στους τομείς έρευνας & ανέλκυσης και στα πλαίσια του προγράμματος για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος που υλοποιεί εδώ και επτά χρόνια σε διάφορα μέρη της Ελλάδος με 163 δράσεις υποβρυχίων καθαρισμών και έχοντας αποκτήσει πολύτιμη εμπειρία/τεχνογνωσία από την περισυλλογή 60 και πλέον τόνων στερεών απορριμμάτων σε διάφορα μέρη της Ελλάδος.
lakonikos.gr

ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΥΘΗΡΩΝ.ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

Νοσοκομείο Κυθήρων: Προσφορά Δωματίων και Αυτοκινήτων για τους Ιατρούς τιυ Αιγαίου-ΠΑΓΝΗ

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ

Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2019

Τρίπολη: Εντοπίστηκε φυτεία κάνναβης με 1.415 δενδρύλλια

Φυτεία με εκατοντάδες δενδρύλλια κάνναβης εντόπισαν σε δασική περιοχή του δήμου Μεγαλόπολης αστυνομικοί του τμήματος Ασφαλείας Τρίπολης και σε εξέλιξη βρίσκονται οι έρευνες για την σύλληψη των ατόμων που καλλιεργούσαν την φυτεία.
Ειδικότερα, σύμφωνα με την Αστυνομία, έπειτα από την αξιοποίηση στοιχείων που είχαν συγκεντρώσει οι άνδρες του τμήματος Ασφαλείας, πραγματοποιήθηκε έρευνα στην περιοχή Λεοντάρι της Μεγαλόπολης, όπου σε δύο ειδικά διαμορφωμένους χώρους, εντοπίστηκε φυτεία κάνναβης με 1.415 δενδρύλλια.
Σε έρευνα που ακολούθησε στο χώρο της φυτείας, εντοπίστηκαν ακόμη τρία αυτοσχέδια παραπήγματα, καθώς και καλλιεργητικός εξοπλισμός.
zougla.gr

ΜΗΝΥΜΑ ΣΕΒ.ΜΗΤΡ.ΚΥΘΗΡΩΝ & ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 22-9-2019

ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ
Δίχτυα σωτηρίας

Ἕνα ἀπό τά πρῶτα, ἐντυπωσιακά θαύματα τοῦ Χριστοῦ ἦταν καί αὐτό, πού περιγράφεται στό σημερινό Εὐαγγέλιο: Ὁ Ἰησοῦς περιπατώντας στήν ὄχθη τῆς λίμνης Γεννησαρέτ, βρῆκε δυό πλοῖα μέ τούς ψαρᾶδες τους νά’ ναι ἀραγμένα. Οἱ ψαρᾶδες ξέπλεναν τά δίχτυα, μιᾶς καί δέν εἶχαν πιάσει τίποτε ὅλη τή νύχτα. Ἦσαν ὁ Ἀνδρέας, ὁ Πέτρος, ὁ Ἰάκωβος καί ὁ Ἰωάννης. Ζήτησε ὁ Χριστός ἀπό τόν Πέτρο νά ἀπομακρύνει λίγο τό πλοῖο του στά ρηχά τῆς λίμνης καί ἀπό ‘κεῖ ἄρχισε νά μιλάει στό πλῆθος, πού εἶχε μαζευτεῖ στήν ὄχθη.

Πόσοι Χριστιανοί δέν θά ἤθελαν νά ζοῦν τότε, νά βρίσκονταν ἀνάμεσα στούς ἁπλούς Γαλιλαίους, ν’ ἀκοῦν τά ἤρεμα λόγια τοῦ Ἰησοῦ, νά ἀνασαίνουν τό χαρούμενο μήνυμα τῆς ἐλπίδας, νά ρουφοῦν τό ἄπλετο Φῶς τῆς Ζωῆς!
Μόλις τελείωσε ὁ Χριστός τό κήρυγμα Του, εἶπε στόν Πέτρο νά ξαναρρίξει τά δίχτυα στά βαθιά. Τό ἀποτέλεσμα – δυό πλοῖα κατάφορτα ἀπό ψάρια – τρόμαξε τόν Πέτρο. Ἔπεσε στά γόνατα. Ἡ φωνή τοῦ Δασκάλου τόν συνέφερε: - Μή φοβάσαι…Ἀπό ‘δῶ καί πέρα θά ψαρεύεις ἀνθρώπους!
Αὐτή ἡ ἐκλογή τῶν πρώτων τεσσάρων Μαθητῶν, καθώς καί τῶν ἄλλων ὀκτώ στήν συνέχεια – ἀλλά καί ἡ συγκλονιστική ἐπιλογή τοῦ Παύλου στόν δρόμο τῆς Δαμασκοῦ – ὅπλισε τήν Ἐκκλησία μέ τά μεγάλα Ἀποστολικά ἀναστήματα, τούς κήρυκες τοῦ Εὐαγγελίου, τούς μάρτυρες τοῦ Πάθους καί τῆς Ἀνάστασης. Οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι, θυσιάζοντας τά πάντα γιά τόν ἑαυτό τους, κατώρθωσαν τήν σωτηρία τήν δική τους καί τήν δική μας. Ἀρκεῖ καί ‘μεῖς νά μή ἀναβάλλουμε τά ἔργα τῆς Πίστης, τῆς Μετάνοιας, καί τῆς Ἀγάπης. Γιατί, ὅπως λέει καί τό σημερινό Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα «ἰδού νῦν καιρός εὐπρόσδεκτος, ἰδού νῦν ἡμέρα σωτηρίας».

Πρωτ. π.Π.Μαριᾶτος

Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2019

Γαστούνη: "Ορφανή" φυτεία με 111 δενδρύλλια χασίς

Ανάμεσα σε βατώνες εντόπισαν οι άνδρες του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Πύργου, μια φυτεία κάνναβης στη Γαστούνη.
Οι δράστες που καλλιεργούσαν τη συγκεκριμένη φυτεία παραμένουν άγνωστοι παρά τις έρευνες των αστυνομικών τις τελευταίες ημέρες.
Οι αστυνομικοί κατάφεραν να εντοπίσουν ανάμεσα σε πολύ ψηλούς βατώνες την καλά κρυμμένη φυτεία με τα 111 δενδρύλλια.
Το ύψος τους έφτανε τα τέσσερα μέτρα περίπου και είχαν φυσική κάλυψη από την υπόλοιπη βλάστηση.
Παρόλα αυτά οι αστυνομικοί την εντόπισαν και προχώρησαν στην εκρίζωση των φυτών, όταν πλέον η φύλαξη της φυτείας για τον εντοπισμό των δραστών κρίθηκε αναποτελεσματική.
Από τους αστυνομικούς σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος άγνωστων δραστών, για καλλιέργεια ναρκωτικών.
ilialive.gr

ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΚΥΘΗΡΩΝ

Ολοκληρώθηκαν με απόλυτη επιτυχία οι εργασίες του διήμερου επιστημονικού συνεδρίου για την ιστορία και τον πολιτισμό των Κυθήρων που διεξήχθη στις 20 και 21 Σεπτεμβρίου στα Κύθηρα, με συνεργασία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πειραιώς και Νήσων και του Δήμου Κυθήρων. Το Υπουργείο Πολιτισμού εκπροσώπησε η Γενική Διευθύντρια Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς κα. Πολυξένη Αδάμ Βελένη, ενώ στο συνέδριο συμμετείχαν διακεκριμένοι ακαδημαϊκοί, ιστορικοί, ερευνητές και καθηγητές που παρουσίασαν εισηγήσεις σχετικά με την ιστορία και τον πολιτισμό των Κυθήρων από την πρώιμη αρχαιότητα μέχρι και τα νεότερα χρόνια.
Ο Δήμαρχος Κυθήρων και Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου κ. Ευστράτιος Χαρχαλάκης, στην καταληκτήρια ομιλία του, ανέφερε τα εξής:
Σεβασμιώτατε,
Κυρία Διευθύντρια Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού,
Κυρία Έφορος του Πειραιά,
Κυρίες και Κύριοι ακαδημαϊκοί, καθηγητές, επιστήμονες και σύνεδροι,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αυτοδιοίκησης και εκπρόσωποι φορέων και οργανισμών,
Κυρίες και κύριοι, φίλες και φίλοι,
Θα ξεκινήσω την καταληκτήρια ομιλία του Συνεδρίου αυτού, με μία παράγραφο από το έργο του Λουκιανού «Πως δει ιστορίαν συγγράφειν», το οποίο τοποθετείται περίπου στο 166 μ.Χ. και μάλλον αποτελεί το μοναδικό συστηματικό έργο αποκλειστικά για την ιστοριογραφία που έχει σωθεί ακέραιο από την αρχαιότητα. Λέει λοιπόν ο Λουκιανός στην παράγραφο 41:
«Τοιοῦτος οὖν μοι ὁ συγγραφεύς. ἔστω ἄφοβος, ἀδέκαστος, ἐλεύθερος, παρρησίας καὶ ἀληθείας φίλος, ὡς ὁ κωμικός φησίν, τὰ σῦκα σῦκα, τὴν σκάφην δὲ σκάφην ὀνομάσων, οὐ μίσει οὐδὲ φιλίᾳ νέμων οὐδὲ φειδόμενος ἢ ἐλεῶν ἢ αἰσχυνόμενος ἢ δυσωπούμενος, ἴσος δικαστής, εὔνους ἅπασιν ἄχρι τοῦ μὴ θατέρῳ τι ἀπονεῖμαι πλεῖον τοῦ δέοντος, ξένος ἐν τοῖς βιβλίοις καὶ ἄπολις, αὐτόνομος, ἀβασίλευτος, οὐ τί τῷδε ἢ τῷδε δόξει λογιζόμενος, ἀλλὰ τί πέπρακται λέγων».
Λίγο παραπάνω όμως ο Λουκιανός θα μας αναφέρει και τα δύο προσόντα του ιστορικού, στην παράγραφο 34:
«Φημὶ τοίνυν τὸν ἄριστα ἱστορίαν συγγράφοντα δύο μὲν ταῦτα κορυφαιότατα οἴκοθεν ἔχοντα ἥκειν, σύνεσίν τε πολιτικὴν καὶ δύναμιν ἑρμηνευτικήν, τὴν μὲν ἀδίδακτόν τι τῆς φύσεως δῶρον, ἡ δύναμις δὲ πολλῇ τῇ ἀσκήσει καὶ συνεχεῖ τῷ πόνῳ καὶ ζήλῳ τῶν ἀρχαίων προσγεγενημένη ἔστω».
Πρέπει δηλαδή ο ιστορικός να έχει πρώτα απ΄ όλα πολιτικό νου και στη συνέχεια συγγραφική δεινότητα. Και αυτό δεν μας κάνει εντύπωση, γιατί ο ιστοριογράφος σχετίζεται άμεσα – είτε το θέλει είτε όχι – με την πολιτική κατάσταση της περιόδου αναφοράς του. Εάν λοιπόν ο καλός ιστορικός πρέπει κατά το Λουκιανό να έχει πρώτιστα «σύνεσιν πολιτικήν», θα επιτρέψετε σε έναν πολιτικό να μιλήσει για λίγο ενώπιόν σας με «κρίσιν ιστορικήν».
Όταν πριν ένα περίπου χρόνο η Έφορος του Πειραιά και των Νησιών του, κα. Στέλλα Χρυσουλάκη, μου πρότεινε τη διεξαγωγή αυτού του επιστημονικού συνεδρίου, θεώρησα ότι ξεδιπλώνεται μπροστά μας μια μοναδική ευκαιρία: να συγκεντρώσουμε στο νησί μας όλους εκείνους τους ανθρώπους που αφιέρωσαν τη ζωή τους, το επιστημονικό τους έργο, τη σκέψη και την πένα τους, καταρχήν στην ιστορία εν γένει και ειδικότερα στην ιστορία των Κυθήρων και των Αντικυθήρων από την πρώιμη αρχαιότητα μέχρι και τις μέρες μας. Σίγουρα οι άνθρωποι αυτοί είναι πάρα πολλοί. Και σίγουρα σήμερα αρκετοί από αυτούς λείπουν. Όμως, το πρώτο βήμα έγινε. Και νομίζω ότι ήταν σημαντικό.
Ξεκινήσαμε από την παρουσία των Μινωιτών στο νησί μας, αντλήσαμε πλούσιο ιστορικό υλικό από την σπηλαιώδη οίκηση που βρίσκεται ακόμα σε έρευνα, ταξιδέψαμε στα όχι και τόσο γνωστά από ερευνητικής άποψης βόρεια Κύθηρα χάρη στην Αυστραλιανή Αρχαιολογική Αποστολή των ετών 2016-2018 και θαυμάσαμε το πλούσιο αρχαιολογικό έργο της περιόδου 1994-2018 τόσο στα Κύθηρα, όσο και στα Αντικύθηρα που μας έχει δώσει σημαντικά ευρήματα πολλά εκ των οποίων βρίσκονται σήμερα στο ανακαινισμένο μας Μουσείο.
Στη συνέχεια κάναμε μια βουτιά στα καταγάλανα νερά των Κυθήρων για να μάθουμε για το Μέντωρα αλλά και για τα δεκάδες αρχαία και νεότερα ναυάγια και καταλήξαμε στα απόκρημνα βράχια των Αντικυθήρων όπου το σημαντικότερο ίσως αρχαίο ναυάγιο στον κόσμο συνεχίζει να μας δίνει τους θησαυρούς του, και ελπίζω η έρευνα να επανεκκινήσει άμεσα απαλλαγμένη πλήρως από ό,τι ή όσους την οδήγησαν σε πρόσκαιρη διακοπή, παρά το εγκεκριμένο πενταετές της πρόγραμμα. Κυρία Γενική Διευθύντρια Αρχαιοτήτων, παρακολουθώ και θα συνεχίσω να παρακολουθώ το εν λόγω θέμα από πολύ κοντά και ευελπιστώ σε άμεση λύση.
Εντυπωσιαστήκαμε από τη βυζαντινή και χριστιανική ιστορία του νησιού που μας έχει αφήσει δεκάδες σημαντικά μνημεία, ένα εκ των οποίων – ίσως το σημαντικότερο – ο ναός του Αγ. Ανδρέα στο Λιβάδι, ξεκίνησε ήδη να συντηρείται και να αναδεικνύεται με πόρους του ΠΕΠ Αττικής. Αντίστοιχη ανάδειξη αναμένουν και άλλα μνημεία στο νησί μας με πιο ώριμα αυτών τους Ναούς του Αγ. Αντωνίου και της Αγ. Βαρβάρας στην Παλαιόχωρα αλλά και την καστροπολιτεία της Παλαιόχωρας στο σύνολό της, έργα για τα οποία υπάρχουν πλήρεις ώριμες μελέτες.
Ακούσαμε ενδιαφέρουσες πτυχές για την καθημερινότητα, το σύστημα διοίκησης και απονομής δικαιοσύνης, τις δημόσιες τελετές και τις θρησκευτικές εορτές κατά την μεγάλη περίοδο της Ενετοκρατίας αλλά και για τους ισχυρούς δεσμούς του νησιού με την Κρήτη και φυσικά με την Γαληνοτάτη.
Και βέβαια ενημερωθήκαμε για τις νέες έρευνες στο Παλιόκαστρο αλλά και για την σημασία των καταγραφών του Αρχείου των Κυθήρων που οφείλουμε να αναδείξουμε περισσότερο.
Παρακολουθήσαμε και την μεταναστευτική κουλτούρα του νησιού, αυτή που μας τροφοδότησε με την ιδέα της δημιουργίας του Μουσείου Κυθηραϊκής Μετανάστευσης, μιας ιδέας που σταδιακά υλοποιείται σε συνεργασία του Δήμου μας με το Σωματείο «Φίλοι Μουσείων Κυθήρων».
Όλα τα παραπάνω, όλες οι εισηγήσεις, ευελπιστώ να αποτελέσουν αντικείμενο μιας δίγλωσσης έκδοσης των πρακτικών του Συνεδρίου αυτού, για την οποία ο Δήμος μας θα συνδράμει στο μέγιστο δυνατό. Αυτό, όμως, είναι το πρώτο βήμα. Η ιστορική πορεία των Κυθήρων από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα έχει πάρα πολλές διαστάσεις. Κάποιες από αυτές, ίσως οι πλέον αντιπροσωπευτικές, αναδείχθηκαν στο διήμερο αυτό. Κάποιες άλλες έχουν αναδείξει εξαίρετοι ερευνητές και ακαδημαϊκοί με τις κατά καιρούς έρευνες και εκδόσεις τους, αλλά και οι Κυθήριοι ιστορικοί και καθηγητές που μέσα από τις τοπικές εκδόσεις έχουν συμβάλει σημαντικά στην προβολή και γνωστοποίηση των ιστορικών δεδομένων του τόπου. Και κάποιες άλλες μας περιμένουν να τις ανακαλύψουμε. Είτε τυχαία, όπως ο Άδωνις Κύρου ανακάλυψε το σπουδαίο Μινωικό Ιερό Κορυφής στο Βουνό ή όπως ο Συμιακός Δύτης το Ναυάγιο των Αντικυθήρων, είτε ως προϊόν συστηματικής έρευνας και ανασκαφής, τα επιτεύγματα των προγόνων μας είναι εδώ και περιμένουν.
Την ανάδειξη, όμως, αναμένουν και τα απτά κατάλοιπα των προγόνων μας. Τα μνημεία, τα κτίρια, ό,τι εν πάσει περιπτώσει συνιστά στοιχείο της υλικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Αν και ο Δήμος μας δεν έχει σήμερα την απαιτούμενη στελέχωση, ούτε καν για τις απλές υποχρεωτικές διοικητικές του λειτουργίες, εντούτοις δίνει μεγάλη σημασία στον πολιτισμό και κυρίως στην ανάδειξη των ιστορικών κτηρίων του νησιού. Ένα από αυτά, το περίφημο Αστικό Σχολείο του Ποταμού, κτίσμα του 1824, σύντομα θα περιέλθει στο αρχικό του κάλλος, αφού εντός των επομένων εβδομάδων αναμένεται η τελική ένταξή του στο πρόγραμμα LEADER χάρη στη συνεργασία μας και με την οικεία Εφορεία. Θα συνεχίσουμε να πιέζουμε το Υπουργείο για τη χρηματοδότηση των τριών ώριμων έργων στην Παλαιόχωρα, ενώ προγραμματίζουμε την εκπόνηση των μελετών αποκατάστασης για ένα από τα πλέον καλαίσθητα νεοκλασικά κτίρια στο νησί, το Παρθεναγωγείο του Καραβά. Για τη Χώρα, την πρωτεύουσα του νησιού μας με το μοναδικό οικιστικό και κτιριακό απόθεμα, ξεκινάμε τις μελέτες για την συνολική αποκατάσταση και πολιτιστική επανάχρηση τις ιστορικής Βιτσαμανείου Σχολής, του πρώτου εκπαιδευτικού ιδρύματος στο νησί και του κτηρίου που σήμερα στεγάζει το Α/Τ που σύντομα θα μετεγκατασταθεί. Πρόκειται για ένα μοναδικό κτιριακό σύνολο λίγο πριν την είσοδο του Κάστρου που θέλουμε να μετατρέψουμε σε χώρο πολιτισμού και εάν – κα. Χρυσουλάκη – η ιδέα της δημιουργίας του Βυζαντινού Μουσείου στην οικία Στάη στο Κάστρο δεν προχωρήσει – ιδού χώρος κατάλληλος για να στεγάσει μόνιμα ένα διαχρονικό Μουσείο που θα ξεκινά να αφηγείται την ιστορία του νησιού από τον 4ο αιώνα μ.Χ. και θα καταλήγει στην Ένωση των Επτανήσων ή και αργότερα. Υλικό υπάρχει πολύ, κτιριακό απόθεμα επίσης, διάθεση άπειρη.
Κυρίες και κύριοι,
Οι συναντήσεις αυτές αποτελούν μοναδικές ευκαιρίες για ανταλλαγή σκέψεων, γνώσεων και εμπειριών πάνω στην ιστορία ενός τόπου. Την ιστορία που δημιουργούν οι άνθρωποι. Εκείνοι που πέρασαν, εκείνοι που ζουν στο παρόν, εκείνοι που θα έρθουν στο μέλλον. Ιστορία, εξάλλου, αποκομμένη από τον άνθρωπο δεν υπάρχει. Και σε ό,τι αφορά την δική μας ιστορία, τους δικούς μας ανθρώπους, τους προγόνους μας και τα επιτεύγματά τους, μόνο υπερήφανοι μπορούμε να νοιώθουμε. Δεν αρκεί όμως μόνο αυτό. Αυτή την ιστορία, αυτά τα επιτεύγματα των προγόνων μας, οφείλουμε να ερευνούμε, να αναδεικνύουμε, να προφυλάσσουμε αν θέλετε. Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη συμβολή των συνεδρίων αυτών, και προφανώς και του συγκεκριμένου, στην τοπική ιστορία. Την τοπική ιστορία που δυστυχώς ακόμα δεν διδάσκεται στα σχολεία και ίσως θα έπρεπε να κάνουμε κάτι για αυτό.
Με αυτές τις λίγες – ελπίζω όχι κουραστικές – σκέψεις, σας ευχαριστώ όλες και όλους για την παρουσία σας, ευχαριστώ το Υπουργείο Πολιτισμού και την οικεία Εφορεία για τη συνεργασία – ιδιαίτερα τις κυρίες Εύη Πίνη, Μαρία Μπορμπουδάκη, Τζένη Αλεζίδου, προφανώς την Έφορο και την κα. Μαρίνα Παπαδημητρίου, αλλά και τη Διοίκηση του Κυθηραϊκού Συνδέσμου – και είμαι βέβαιος ότι έχουμε πολλά ακόμα να κάνουμε από κοινού.