Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2019

(ΤΡΑΧΗΛΑΣ) ΚΑΨΑΛΙ.ΤΑ ΑΠΟΜΕΙΝΑΡΙΑ... ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

 
...O αείμνηστος δημοδιδάσκαλος Γιάννης Π. Κασιμάτης στο βιβλίο του με τίτλο «από την παλαιά και σύγχρονη Κυθηραϊκή ζωή», που εξέδωσε το 1957, γράφει χαρακτηριστικά στη σελίδα 259: «Κατά την 4ην Σεπτεμβρίου το πρωί (…) Εν τούτω τω μεταξύ οι Γερμανοί τρομοκρατημένοι έτρεχον ένας-ένας εις τον μόλον ή και μερικοί κολυμβώντες και επιβιβάζοντο εις το καΐκι». Στη σελίδα 260: «Οι γερμανοί εγκατέλειψαν το Κυθηραϊκόν έδαφος περί την δεκάτην και ημίσειαν ώραν της τετάρτης Σεπτεμβρίου 1944 υπό τας αράς και την αγανάκτησην των κατοίκων της νήσου»….. στην ίδια σελίδα πιο κάτω αναφέρει: «Οι γερμανοί έφυγον εκ της νήσου μας κακήν κακώς, πράγματι δεν έπρεπε να φύγουν ατιμωρητί Εις τούτο συνετέλεσε η δράσις των ανταρτών του Ε.Λ.Α.Σ.» 


Στο νησί τις επόμενες μέρες επικράτησε ησυχία και σάς μεταφέρω τι αναφέρει ο ίδιος Κυθήριος συγγραφέας στο τέλος της πιο πάνω σελίδας: «Τώρα ευρισκόμεθα πλέον υπό πλήρη Εαμικήν κυριαρχίαν».

Το σημαντικότερο που είχαμε να κάνουμε εμείς οι αντιστασιακοί αυτές τις πρώτες μέρες στα μόλις απελευθερωθέντα Κύθηρα ήτανε να φυλάμε το μεγαλύτερο φυλάκιο των Γερμανών, αυτό κοντά στη Χώρα, στην τοποθεσία «Τράχηλας». Το φυλάγαμε σε 24ωρο βάση, γιατί είχε μείνει άκαυτο πολεμικό υλικό και υπήρχε κίνδυνος για σοβαρά ατυχήματα. 



Έτσι φτάσαμε στις 10 του Σεπτέμβρη. Είμαι σκοπός –βάρδια στον Τράχηλα, (στο φυλάκιο των Γερμανών).Η βάρδια μου άρχισε τα μεσάνυχτα 12.00΄ της 10ης /9, και θα τελείωνε 04.00΄ της 11ης του μήνα. Είναι μια νύχτα σκέτη μαγεία, απόλυτη άπνοια, με ένα κατακάθαρο ουρανό και ένα φεγγάρι, που μόλις συμπλήρωσε το πρώτο του τέταρτο και έχει περάσει τα μεσοούρανα. Η ώρα έχει φτάσει 02.00΄. Ξαφνικά μού φαίνεται πως ακούγεται βόμβος αεροπλάνου. «Τέντωσα» τα αυτιά μου και σε λίγο ακόμη βεβαιώθηκα ότι όντως ήτανε αεροπλάνο. Ο βόμβος σε λίγο έγινε πιο, έντονος και κράτησε περίπου ένα τέταρτο της ώρας. Ύστερα, σιγά-σιγά άρχισε ν’ απομακρύνεται από λίγο- λίγο κι ακόμα λίγο μετά χάθηκε.

Δεν μπορώ να σάς περιγράψω την περιέργειά μου. Τι να ήτανε ο νυχτερινός επισκέπτης;; τέτοιο περιστατικό εκείνη την περίοδο δεν ήτανε καθόλου συνηθισμένο. Δεν έβλεπα την ώρα να τελειώσει η βάρδια μου να πάω στη Χώρα να μάθω τι έγινε, τι συνέβη τη νύχτα.. Τέλος πάντων, κάποια στιγμή ήρθε η ώρα και μαζί της και ο αντικαταστάτης μου, ο οποίος δεν είχε πάρει χαμπάρι τίποτα, γιατί απλώς κοιμότανε. Έφυγα ολοταχώς, δεν ξέρω γιατί αυτή η τόση περιέργεια, κάποια προαίσθηση;;… Ίσως… Πήγα στο σπίτι μας, το οποίο ήτανε ένα πάρα πολύ μεγάλο σπίτι, ουσιαστικά ήτανε δύο διπλανά συνεχόμενα σπίτια, εκ των οποίων οι γονείς μου είχανε μετατρέψει το ένα σε ξενοδοχείο από το 1934 και το οποίο ήτανε και το μόνο ξενοδοχείο τότε, τουλάχιστο στο νότιο νησί. Βρήκα μια ασυνήθιστη αναστάτωση, ήτανε όλοι στο πόδι. Τι είχε συμβεί;;…. Από το αεροπλάνο είχανε πέσει 11 κομάντος αλεξιπτωτιστές, Βρετανοί. Δέκα υπαξιωματικοί, με επί κεφαλής ένα υπολοχαγό ονόματι Thomson…(πρέπει εδώ να κάνω μία διευκρίνιση κι αυτό, γιατί όλοι οι άλλοι συγγραφείς μιλάνε για 8 αλεξιπτωτιστές, λοιπόν, οι αλεξιπτωτιστές ήτανε 11, απλά, τους τρεις, όπως εξηγώ αμέσως πιο κάτω, με τους οποίους εγώ έτρεχα όσο χρόνο μείναμε στο νησί, δεν τους έβλεπαν και δεν τους προσμετρούσε κανείς κι έτσι έμεινε η εντύπωση για 8). Μόλις λοιπόν τούς τακτοποίησαν στα δωμάτια, πήγα κ’ ‘γω στο δικό μου και αμφιβάλλω αν από τις εντυπώσεις και την αγωνία έκλεισα μάτι.. Πάντως το πρωί που κυκλοφόρησα και πήγα στους «δικούς μας», μού είπανε ότι με ψάχνουνε οι ιθύνοντες. Πήγα, τούς βρήκα και μού ανήγγειλαν ότι ο Thomson, ζήτησε ένα δικό μας, από την οργάνωση, για οδηγό και σύνδεσμο. Ο σύνδεσμος έπρεπε να μιλάει Αγγλικά ή Ιταλικά. Μιλούσα Ιταλικά από παιδί, που κατόρθωσε να μού μάθει η μακαρίτισσα η μάνα μου, που ήτανε από τη Σμύρνη και είχε τελειώσει το Ομήρειο διδακτήριο, εκεί, εκτός από άψογα Ελληνικά, είχε διδαχθεί και Γαλλικά αλλά και Ιταλικά. Τα Γαλλικά δεν τα αποδέχτηκα, όμως μπόρεσε και μου έμαθε Ιταλικά, με τα οποία με καλοδέχτηκε ο Thomson, γιατί μ’ αυτά μπορούσαμε να συνεννοούμαστε πάρα πολύ ικανοποιητικά..

Μετά από λίγο φύγαμε με τον Thomson και δύο ακόμη δικούς του, προς κάποιους προορισμούς που αυτός υπεδείκνυε. Για δύο και μισή μέρες τριγυρίσαμε όλο το νότιο μισό του νησιού. Κυριολεκτικά με ξεποδαριάσανε. Το τελευταίο απόγευμα μού λέει κάποια στιγμή: «Τώρα θα πάμε στην Αγία Πελαγία»!!!! Ορίστε;;; (αυτό το ’πα από μέσα μου). Πάντως δε χάρηκα καθόλου και τού είπα ότι η Αγία Πελαγία απέχει 25χλμ. Με καθησύχασε λέγοντας μου: Όχι σ΄ αυτή, σε μια άλλη, που δεν πρέπει να είναι πιο μακριά από μία ώρα. Συνήλθα, γιατί θυμήθηκα την πράγματι κοντινή μας Αγία Πελαγία στη Φελλωτή προς την οποία φύγαμε αμέσως. Και εδώ συνεχίστηκε το ξεποδάριασμα, γιατί ψάξαμε όλη την ευρύτερη παραλιακή ζώνη και το σούρουπο μάς οδήγησε στο παραλιακό σημείο, που αυτός είχε επιλέξει, λέγοντας μας «εδώ θα κάτσουμε». Είχε πια σχεδόν νυχτώσει, η κάλμα που επικρατούσε τη νύχτα της 10ης προς 11η του μήνα συνεχιζότανε, το σημείο που είχε επιλέξει για να καθίσουμε είχε μέτωπο προς την ανατολή και το φεγγάρι αυτή τη μέρα ήτανε κατά τρεις μέρες πιο γεμάτο και ακριβώς απέναντί μας.. Ακριβώς μπροστά μας ήτανε μια λουρίδα θάλασσα, στην πραγματικότητα ένας υγρός καθρέφτης, τον οποίο το απέναντι φεγγάρι τον έβαφε χρυσοκόκκινο. Καθόμασταν αμίλητοι και απολαμβάναμε αυτή την ανεπανάληπτη, θεσπέσια  εικόνα που είχαμε μπροστά μας, ο Thomson, δεν ήτανε καθόλου ομιλητικός και έτσι την απόλυτη ησυχία δεν την διατάρασσε τίποτα.



Κάποια στιγμή, σε μισή ώρα περίπου απ’ όταν είχαμε καθίσει εκεί, ξαφνικά, ένα μακρύ κανό με ένα επιβάτη και ένα μόνο κουπί παρουσιάστηκε μπροστά μας και διατάραξε την απόλυτη ηρεμία του χρυσοκόκκινου καθρέφτη, που δε χορταίναμε να παρατηρούμε. Αμέσως ο υπολοχαγός έβγαλε ένα φακό από το σακίδιό του και μ’ αυτόν έκανε κάποια σινιάλα προς το κανό, απ’ όπου αμέσως πήρε απάντηση. Στη συνέχεια σηκώθηκε και τράβηξε προς την κοντινή μας αμμουδιά, που ήτανε λίγο πιο πέρα και προς την οποία πήγαινε και το κανό. Αντάλλαξε κάποιες κουβέντες με το μουσαφίρη και επέστρεψε σε μας, να μάς πει να πάμε μαζί του στην παραλία, γιατί θα ερχότανε βάρκα να μας πάρει…Είχε έλθει τορπιλάκατος και όπως αργότερα, που ο Thomson έγινε κάπως πιο ομιλητικός μού εξήγησε, αυτά τα σκάφη, όταν προσέγγιζαν περιοχές, από άγνωστες ως επικίνδυνες, έσβηναν τις θορυβώδεις ντιζελομηχανές και συνέχιζαν κινούμενα από ηλεκτροκινητήρα, τον οποίο τροφοδοτούσαν μπαταρίες. Έτσι η κίνηση ήτανε εντελώς αθόρυβη. Τα φώτα εν τω μεταξύ, λόγω πολέμου, σβηστά- (black out), οπότε η τορπιλάκατος ήτανε στα 500 μέτρα και δεν είχαμε πάρει χαμπάρι τίποτα.


Εμείς από την οργάνωση είχαμε ειδοποιηθεί ότι τώρα πια κάποια στιγμή θα έλθουνε οι δικοί μας απ’ «έξω». Μάς είχανε εξηγήσει ότι θα πρέπει να τούς υποδεχτούμε με εγκαρδιότητα και αγάπη, γιατί κι αυτοί είχανε πολεμήσει για τους ίδιους σκοπούς που πολεμήσαμε και μεις, ενάντια στον ίδιο εχθρό κ.τ.λ. Ακόμη ότι θα πρέπει να τούς υποδεχτούμε με αγκαλιές και φιλιά κ.ά. Εμείς αυτά τα είχαμε εντελώς συνειδητοποιήσει κι έτσι μόλις εγώ μπήκα στο καραβάκι όλους τούς αγκάλιαζα και τούς φιλούσα και σας βεβαιώνω με απόλυτη ειλικρίνεια, ότι και όλοι οι ναύτες και οι αξιωματικοί του καραβιού με υποδέχτηκαν με τα ίδια αισθήματα, εγώ τουλάχιστον δεν εντόπισα καμία υποκρισία. Με τον Υπολοχαγό προσπαθήσαμε να πείσομε τον κυβερνήτη να πάμε στο Καψάλι, αφού δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος. Αυτός στην αρχή ήτανε κάπως δισταχτικός, αλλά τελικά επείσθη και ξεκινήσαμε κάποια στιγμή για το μικρό αυτό ταξίδι όχι περισσότερο από 4 μίλια. Φτάσαμε γρήγορα, φουντάραμε τούς χαιρετίσαμε και ρίξανε τη βάρκα για να μάς βγάλουνε έξω.





Ανεβαίνοντας προς τη Χώρα πήρα θάρρος και ρώτησα τον Υπολοχαγό κάποια πράγματα που με είχαν εντυπωσιάσει κι αυτός, επί τέλους, απαντούσε. Κάποια στιγμή μου είπε να πάω μαζί τους την επομένη, που θα φεύγανε για Ιταλία και σε δυο-τρεις μέρες θα επιστρέφαμε. Δεν δέχτηκα την πρόσκληση, αφού, εμείς όπως νόμιζα, ουσιαστικά το σκοπό μας τον είχαμε εκπληρώσει.

Τη άλλη μέρα φύγανε.

Οι επόμενες μέρες κυλήσανε ήρεμα και φτάσαμε στο απόγευμα της 15ης του μηνός. Με κάποιους φίλους ήμασταν στην Πλατεία. της Χώρας. Ξαφνικά κάποιος από την παρέα παρατηρεί κάτι στο βάθος της προς τη δύση θάλασσας, προς την οποία είχαμε απεριόριστη ορατότητα. Μάς το είπε και στρέψαμε όλοι την προσοχή μας προς τα κει, όπου δεν αργήσαμε να αναγνωρίσουμε ότι διαγράφονταν σιλουέτες βαποριών, τα οποία είχαν κατεύθυνση προς το νησί. Σε λίγο ακόμη τα βαπόρια φάνηκαν καλύτερα, φάνηκε ότι ήταν πολλά και διαρκώς στο βάθος παρου-σιαζόντουσαν κι άλλα. Σταθήκαμε παρατηρώντας για κάμποση ώρα και όταν ύστερα από λίγο υποπτευθήκαμε ότι τα βαπόρια κρατούνε πορεία προς το Καψάλι, ξαμοληθήκαμε όλοι και άλλοι πήραν κατεύθυνση προς το Κάστρο, άλλοι προς το Καψάλι και άλλοι προς διάφορα σημεία με πολλή καλή ορατότητα. Πολλά από τα βαπόρια μπήκαν στο όρμο του Καψαλιού και όσα απ’ αυτά ήταν αποβατικά πλησιάσανε έξω κι έξω στην αμμουδιά, όπου βγάλανε αμέσως αυτοκίνητα, κυρίως τζιπάκια κ.ά.. ελαφρά οχήματα.


Εγώ ήμουνα μ’ αυτούς που πήγαμε στο Καψάλι. Βέβαια η ατμόσφαιρα έγινε αμέσως πανηγυρική, εορταστική, χαρούμενη. Σε 2-3 μέρες με άλλα βαπόρια, που διαρκώς πήγαιναν και ερχόντουσαν, ήρθανε και οι πρώτοι δικοί μας, Έλληνες, οι οποίοι αυτοί οι πρώτοι ήτανε Ιερολοχίτες. Εμείς μέρες πριν, που άρχισε να διαφαίνεται ότι κάποια στιγμή θα έλθουν οι σύμμαχοι, οι δικοί μας, είχαμε γεμίσει τους τοίχους με συνθήματα, όπως:
«Καλώς ήρθατε, αγαπημένα μας αδέλφια»   ΕΑΜ.
«Καλώς ήρθατε, ηρωικοί μας σύμμαχοι»     ΕΑΜ.
 Δεν μπορώ να σάς περιγράψω την απογοήτευση και πικρία μας, όταν είδαμε κάποιους Ιερολοχίτες να πηγαίνουν τελείως εν ψυχρώ να κλωτσάνε με μανία το σημείο του τοίχου που έγραφε ΕΑΜ, για να το γκρεμίσουνε και να εξαλειφθεί το ΕΑΜ.
Πολλοί από μας, όπως κι εγώ ψιθυρίσαμε: «Παναγιά μου τι μας περιμένει». 

Αυτή η κίνηση κράτησε η ίδια μέχρι τις 26 του Σεπτέμβρη, όπου εκείνη τη μέρα το απόγεμα ήρθε στο Καψάλι κάποιο Αγγλικό αντιτορπιλικό προερχόμενο από το Μπάρι, το οποίο μετέφερε τον τότε Υπουργό της Κυβέρνησης εξωτερικού Παναγιώτη Κανελλόπουλο μαζί με κάποιους αξιωματικούς Έλληνες και κάποιους στρατιώτες συνοδούς. Στον Κανελλόπουλο έγινε υποδοχή και δεξίωση, έμεινε το βράδυ στα Κύθηρα και την επομένη έφυγε για την Καλαμάτα. Την ίδια μέρα, 27/9/44, το πρωί στις 10 έπιασε στο Καψάλι το Ελληνικό Αντιτορπιλικό «Θεμιστοκλής», το οποίο, μαζί με δύο ακόμη Αγγλικά αντιτορπιλικά, φέρανε μια μοίρα του Ιερού Λόχου, 550 περίπου άνδρες. Γίνανε υποδοχές, τελετές και άλλες εκδηλώσεις, μέχρι και τις 5 Οκτωβρίου, όπου έφυγαν και τα τελευταία συμμαχικά καράβια.
Στο νησί από κει ΄και μετά και μέχρι τις 18 Ιανουαρίου του 1945 παρέμεινε η πολιτοφυλακή του ΕΑΜ, η οποία ήταν και το μόνο όργανο τάξης στο νησί. Αργότερα οι εξελίξεις ήταν αυτές που ίσχυσαν και στην υπόλοιπη Ελλάδα. και λίγο πολύ τις γνωρίζουμε όλοι.

                                                                Μανόλης Δαπόντε
 http://manolisdaponte.blogspot.com
ΦΩΤΟ-ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΩΤΑ ΠΟΛΙΤΗ








¨New Drivers¨ΣΤΙΣ ΚΑΡΒΟΥΝΑΔΕΣ.ΑΠΟ 2-7 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2020 ΓΙΑ ΝΕΕΣ ΕΓΡΑΦΕΣ


Η σχολή οδηγών ¨New Drivers¨στην πλατεία των καρβουνάδων σας ενημερώνει ότι θα είναι ανοιχτή από 2 Ιανουαρίου μέχρι και 7 Ιανουαρίου 2020 για νέες εγγραφές, ανανεώσεις διπλωμάτων- επεκτάσεις διπλωμάτων και πρακτικά μαθήματα με το αυτοκίνητο. Τηλέφωνο σχολής 6983858822

ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΤΣΑΦΑΔΟ


ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑ ΓΕΝΝΙΑ


Κρήτη: Έπιασαν λαγοκέφαλο 9,5 κιλών

Λαγοκέφαλους που έφταναν τα 9,5 κιλά και τα 73 εκατοστά έπιασαν ψαράδες στην κάτω Σούδα. Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και πιο έντονη η παρουσία των λαγοκέφαλων στις ελληνικές θάλασσες.
Πριν λίγες ημέρες, ψαράς στην περιοχή της Αλμυρίδας στα Χανιά έπιασε λαγοκέφαλο άνω των 5,5 κιλών και μήκους περίπου 70 πόντων.

Πρόκειται για ένα επικίνδυνο ψάρι που έχει κατακλείσει τις θάλασσες της Κρήτης, καθώς η κατανάλωσή του, χωρίς να απομακρυνθούν πριν το μαγείρεμα μέρη του που περιέχουν τη δηλητηριώδη τοξίνη τετραδοτοξίνη, μπορεί να επιφέρει αναπνευστικές διαταραχές, ανεπάρκεια του κυκλοφορικού συστήματος, μυϊκή παράλυση ακόμη και θάνατο.

Πηγή: haniotika-nea.gr

Το Χριστουγεννιάτικο μήνυμα του Μητροπολίτη Ευσταθίου


Μήνυμα πίστης, αγάπης κι ελπίδας απευθύνει ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  Μονεμβασίας και Σπάρτης κ. Ευστάθιος στο εγκύκλιο Χριστουγεννιάτικο μήνυμά του προς το ποίμνιο.
Συγκεκριμένα, ο Ιεράρχης αναφέρει: «Σήμερα που η χυδαιότητα εξωραΐζεται, η σεμνότητα χλευάζεται, η ηθική περιφρονείται, η αγάπη μολύνεται, τα ιερά σύμβολα του Γένους βεβηλώνονται, ο δημόσιος βίος παρακμάζει και η κοινωνία μας αντιμετωπίζει μια βαθειά και πολύπλευρη κρίση, που εκδηλώνεται σ’ όλους τους τομείς της ζωής μας, σήμερα το μήνυμα του Αγγέλου στους ποιμένες “ετέχθη ημίν σήμερον Σωτήρ”, πρέπει ν’ ακουσθεί μέχρι της καρδιάς μας τα βάθη.
Παρά το γεγονός ότι η γλώσσα της συμβατικής λογικής είναι ανήμπορη να εκφράσει την πίστη και ν’ αναλύσει το Μέγα Μυστήριο της Θείας Ενανθρωπήσεως, που είναι υπέρβαση της φθοράς και του θανάτου, του χώρου και του χρόνου, εν τούτοις μπορούμε να ψελλίσουμε λίγες λέξεις ωφέλιμες για μας, οφειλετικές για τους άλλους και ευπρόσδεκτες από τον στοργικό μας Πατέρα, αφού αυτές θα είναι απαύγασμα της αγάπης σε Εκείνον που “έκλινεν ουρανούς και κατέβη”.
Θεοπρεπώς γιορτάζουμε τη Γέννησή Του, όταν αποφασιστικά συντρίβουμε τις αλυσίδες του κακού και της αμαρτίας, όταν μισούμε την “βοσκηματώδη” ζωή, όταν διακόπτουμε κάθε σύνδεσμο με την χωρίς ηθικούς φραγμούς ζωή και με λαχτάρα ασταμάτητα αγωνιζόμαστε να φθάσουμε “εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού” και να γίνουμε “σύμμορφοι της εικόνος Αυτού”.
Επειδή προορισμός μας είναι να ζήσουμε αιώνια μαζί Του, είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε ότι η δυσμορφία των παθών μας και του εγωϊσμού, μας χωρίζει από τον “ωραίο κάλλει παρά τους υιούς των ανθρώπων”.
Για τον λόγο ακριβώς αυτόν, μέσα από την καρδιά μου, εύχομαι να πραγματοποιηθεί με την Χάρη του Ενανθρωπήσαντος Κυρίου μας η θαυμαστή αλλοίωση στην παρούσα ζωή, που θα σημάνει την αιώνια λύτρωσή μας και την σωτηρία μας».
 lakonikos.gr

ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΜΟΥΣΕΙΩΝ ΚΥΘΗΡΩΝ

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ     
ΦΙΛΩΝ ΜΟΥΣΕΙΩΝ ΚΥΘΗΡΩΝ
ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ  ΖΕΣΤΕΣ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ.
 Η ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΑΣ ΦΕΡΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
  ΑΓΑΠΗ, ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΓΑΛΗΝΗ.
 
THE EXECUTIVE COMMITTE OF THE
FRIENDS OF MUSEUMS OF KYTHERA 
WISH YOU WARM AND HAPPY HOLIDAYS. 
 MAY THE COMING DECADE BRING WISDOM, LOVE AND PEACE TO ALL.

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΤΟΥ ΣΕΒ.ΜΗΤΡ.ΚΥΘΗΡΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΚΥΘΗΡΩΝ & ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ
Τ.Κ. 801 00 Κ Υ Θ Η Ρ Α
ΤΗΛ.:2736031202 & 2736038359
FAX :2736031202 

                                          Ἐν Κυθήροις τῇ 19ῃ Δεκεμβρίου 2019
   
Ἀριθ. Πρωτ.: 701
                                      

              ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
                                            (ὑπ’ ἀριθ. 183/2019)

Πρός
Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί
τόν Χριστώνυμον Λαόν
τῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων

«Μυστήριον ξένον, ὁρῶ καί παράδοξον! οὐρανόν τό σπήλαιον· θρόνον Χερουβικόν, τήν Παρθένον· τήν φάτνην χωρίον· ἐν ᾧ ἀνεκλίθῃ ὁ ἀχώρητος, Χριστός ὁ Θεός· ὅν ἀνυμνοῦντες μεγαλύνομεν»
(Εἱρμός θ’ ᾠδῆς Χριστουγέννων)

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,
Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά·
ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΤΕΧΘΗ!
Κοσμοχαρμόσυνο καί κοσμοσωτήριο τό θεῖο μήνυμα τῆς μεγάλης Δεσποτικῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων, τῆς «Μητροπόλεως πασῶν τῶν ἑορτῶν», κατά τόν χρυσορρήμονα ἅγιον Ἰωάννην τόν Χρυσόστομον.
Μυστήριον ξένον καί παράδοξον διά τά δεδομένα τοῦ παρόντος κόσμου καί διά τήν ἀνθρώπινη λογική. Τό ταπεινό σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ ἀνεδείχθη οὐρανός, διότι ἐχώρησε «τόν ἀχώρητον παντί» Κύριον καί Θεόν μας, Αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἔχει θρόνον τόν οὐρανόν καί ὑποπόδιον τήν γῆν. Ἡ σεμνή καί ταπεινή κόρη τῆς Ναζαρέτ, ἡ Παρθένος Μαριάμ, «ἡ ὑψηλοτέρα τῶν οὐρανῶν καί καθαρωτέρα λαμπηδόνων ἡλιακῶν» κατεστάθη χερουβικός θρόνος καί τιμιωτέρα τῶν Χερουβίμ. Ἡ ψυχρή καί πτωχική φάτνη τῶν ἀλόγων ζώων ὑπῆρξε ὁ τόπος, ἡ ἀπέριττη βρεφική κλίνη, ὅπου ἀνεκλίθη τό Θεῖον Βρέφος, Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός ἡμῶν, «ὅν ἀνυμνοῦντες μεγαλύνομεν».
Ἡ Ὑμνολογία, «ἡ ἱερή ποίησις καί ἡ μουσική τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἡ καλύτερη γλῶσσα τῆς Θεολογίας», γράφει ὁ ἀείμνηστος διαπρεπής Ἱεράρχης καί κήρυξ τοῦ
Θείου Λόγου Μητροπολίτης Κοζάνης Διονύσιος. «Οἱ Ἐκκλησιαστικοί ὑμνογράφοι, συνεχίζει, ἀρχίζουν τό ἔργο τους ἀπό τό σημεῖο πού σταματᾶ ἡ Θεολογία νά ὁμιλῆ γιά τά γεγονότα τῆς πίστεως. Παίρνουν τόν λόγο τῆς Θεολογίας καί τόν κάνουν ὕμνο καί ἱερό τραγούδι. Τό ἀπόσταγμα τῆς Θεολογίας τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἡ ὑμνογραφία τῶν ἱερῶν ποιητῶν. Ὅλη ἡ Πατερική Θεολογία ἔχει περάσει μέσα στήν ὀρθόδοξη ὑμνογραφία καί στό ὑμνολόγιο τῆς ἐκκλησιαστικῆς λατρείας. Σέ κάθε ὕμνο τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων ἀνακαλύπτομε καί ἀκοῦμε τήν φωνή τῶν μεγάλων Πατέρων καί Θεολόγων τῆς Ἐκκλησίας. Ἔτσι ἡ ὑμνολογία κάθε ἐκκλησιαστικῆς ἑορτῆς εἶναι καί θεολογία καί κήρυγμα καί λατρεία, κι εἶναι ἴσως ἀρκετό κάθε φορά νά μένωμε σ’ αὐτήν καί νά ἀφήνωμε τόν ἑαυτό μας νά ψάλλη μαζί μέ τήν Ἐκκλησία τά θεῖα γεγονότα καί τά πρόσωπα τῆς πίστεως.
» Ἡ ὑμνολογία καί ἡ ψαλμῳδία εἶναι ἡ ζωντανή καί ἐσώψυχη συμμετοχή μας μέ ὅλη τήν Ἐκκλησία στήν ἀγόμενη κάθε φορά ἑορτή, πού δέν εἶναι μία ἀναμνηστική ἐπέτειος, ἀλλά ἡ συνέχισις τοῦ ἑορταζομένου θείου γεγονότος καί ἡ ἀναστροφή μας μέ τά ἱερά πρόσωπα, πού πρωτοστατοῦν σ’ αὐτό. Ὅλα στήν Ἐκκλησία καί στή Θεία Λατρεία εἶναι ἕνα παρόν· τό παρελθόν καί τό μέλλον ἔρχονται καί συναντῶνται σ’ αὐτή τήν στιγμή, πού τώρα ὑμνοῦμε καί δοξάζουμε τόν Θεόν. Τά πρόσωπα καί τά γεγονότα εἶναι παρόντα, γιατί βέβαια ἡ Ἐκκλησία δέν ἑορτάζει ποτέ ἀφηρημένες ἔννοιες καί ἰδέες, ἀλλά πάντα πρόσωπα καί γεγονότα».
«Χριστός γεννᾶται, δοξάσατε· Χριστός ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε· Χριστός ἐπί γῆς, ὑψώθητε· ᾄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ…». Εἶναι τά ἴδια λόγια τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, μέ τά ὁποῖα ἀρχίζει τόν λόγο του εἰς τά Γενέθλια τοῦ Σωτῆρος μας Χριστοῦ. «Τοῦτο ἑορτάζομεν σήμερον, ἐπιδημίαν Θεοῦ πρός ἀνθρώπους, ἵνα πρός Θεόν ἐνδημήσωμεν ἤ ἐπανέλθωμεν· οὕτω γάρ εἰπεῖν οἰκειότερον» ἐπισημαίνει ὁ ἱερός Γρηγόριος, ὁ ὑψιπέτης ἀετός τῆς Θεολογίας. Δηλαδή, τονίζει ὁ Θεολόγος αὐτός Πατήρ τῆς Ἐκκλησίας μας, αὐτό τό γεγονός ἑορτάζομε σήμερα, τόν ἐρχομό τοῦ Θεοῦ πρός τούς ἀνθρώπους, γιά νά πᾶμε ἐμεῖς πρός τόν Θεόν, ἤ, γιά νά τό ποῦμε καλύτερα, γιά νά ξαναγυρίσουμε ἐμεῖς στόν Θεό.
Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος διά τήν ἐνανθρώπησιν τοῦ Θεοῦ Λόγου σημειώνει χαρακτηριστικά : «Αὐτός (ὁ Θεῖος Λυτρωτής μας) ἐνηνθρώπησεν, ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν· καί αὐτός ἐφανέρωσεν ἑαυτόν, ἵνα ἡμεῖς τοῦ ἀοράτου Πατρός ἔννοιαν λάβωμεν», δηλ. ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἔγινε ἄνθρωπος, γιά νά γίνωμε ἐμεῖς θεοί (κατά χάριν) καί ἐφανέρωσε τόν ἑαυτό του γιά νά σχηματίσωμε ἐμεῖς· ἔννοια γιά τόν ἀόρατο Πατέρα. Σχολιάζοντας δέ ὁ ἱερός Πατήρ τήν στάσιν τῶν ἀνθρώπων μπροστά στό ἱερό μυστήριο τῆς Θείας Ἐπιφανείας τοῦ Θεανθρώπου εἰς τόν κόσμον, λέγει : «ἥν Ἰουδαῖοι μέν διαβάλλουσιν, Ἕλληνες δέ χλευάζουσιν, ἡμεῖς δέ προσκυνοῦμεν».

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,
«Μυστήριον ξένον ὁρῶ καί παράδοξον!».Τό μέγα τοῦτο καί ἱερό Μυστήριο τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι ὁ θεῖος καί ἀπόρρητος τρόπος τῆς κοινωνίας καί καταλλαγῆς τοῦ Τρισαγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ μας μέ τήν πεσοῦσα καί ἀποστατήσασα ἀπό τό Θεῖο θέλημα ἀνθρωπότητα. «Χριστός γεννᾶται, τήν πρίν πεσοῦσαν, ἀναστήσων εἰκόνα». «Ὁ ἐν σπηλαίῳ γεννηθείς καί ἐν φάτνῃ ἀνακλιθείς διά τήν ἡμῶν σωτηρίαν Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός ἡμῶν».
Ὁ Κύριος μας Ἰησοῦς Χριστός ἔρχεται «ἐν δούλου μορφῇ» ὡς ταπεινός ἄνθρωπος, μέ τίς πιό ἁπλές καί ταπεινωτικές συνθῆκες, παρακινούμενος ἀπό τήν ἀπέραντη ἀγάπη καί τήν ἄμετρη φιλανθρωπία του πρός τό ἀνθρώπινο γένος, διά νά σώση τόν κόσμον καί νά λυτρώση τήν ἀνθρώπινη φύσι ἀπό τήν δουλεία καί ὑποδούλωσι εἰς τόν ἀρχέκακο διάβολο καί τά πονηρά πνεύματα,. «Ἐπεσκέψατο ἡμᾶς, ἐξ ὕψους ὁ Σωτήρ ἡμῶν, Ἀνατολή ἀνατολῶν, καί οἱ ἐν σκότει καί σκιᾷ, εὕρομεν τήν ἀλήθειαν· καί γάρ ἐκ τῆς Παρθένου ἐτέχθη ὁ Κύριος».
Ἡ θεοποίησίς μας, κατά τόν Μέγα Ἀθανάσιο, καί ἡ ἐνδημία καί ἐπάνοδός μας πρός τόν Θεόν, κατά τόν Ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο, πού εἶναι ὁ σκοπός τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως, ἐπιτυγχάνονται, ἀδελφοί μου, ἐν τῷ Χριστῷ καί μέσα εἰς τούς κόλπους τῆς Ἁγίας μας Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία εἶναι τό ἅγιον Σῶμα τοῦ σαρκί νηπιάσαντος Θείου Λυτρωτοῦ μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἡ ἐν Χριστῷ ἀλλοίωσις καί μεταμόρφωσις τοῦ κόσμου, ἡ πνευματική ἀναγέννησις καί ἀνακαίνισις τῆς ἀνθρωπότητος κατορθώνονται μέ τήν Χάριν τοῦ Κυρίου μας μέσα εἰς τήν Κιβωτόν τῆς σωτηρίας μας, τό θερμοκήπιο τῆς Θείας Χάριτος, τό πνευματικό Ἰατρεῖο καί Θεραπευτήριο, τήν ἁγία Μάνδρα τοῦ Ἀρχιποίμενος Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Θεοΐδρυτος Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, Κεφαλή τῆς ὁποίας εἶναι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Σωτήρ τοῦ κόσμου.
Δέν θά βιώσωμε τό «ξένον καί παράδοξον Μυστήριον» τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως, ἄν δέν εἴμεθα ἄρρηκτα καί ὀργανικά ἑνωμένοι μέ τόν Ἀρχηγό τῆς Πίστεως καί τῆς σωτηρίας μας Ἰησοῦ Χριστό καί τήν ἀπό περάτων ἕως περάτων τῆς οἰκουμένης Ἁγία Του Ὀρθόδοξο Καθολική Ἐκκλησία. Ἡ ἐν Χριστῷ ἑνότης, κατά τό πρότυπον τῆς ἰδεώδους καί ἀπαραμίλλου ἑνότητος τῶν Θείων Προσώπων τῆς Ἁγίας, Ὁμοουσίου καί Ἀδιαιρέτου Τριάδος, περιθριγκώνεται καί διαφυλάσσεται ὡς κόρη ὀφθαλμοῦ μέ τήν τήρησι τοῦ Θείου Νόμου τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου, καί τῆς Ἁγίας Γραφῆς γενικώτερα, μέ τόν σεβασμό τῆς Δογματικῆς Διδασκαλίας, τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως καί τῆς Κανονικῆς Τάξεως (τῶν Θείων καί Ἱερῶν Κανόνων) τῆς Μίας καί Μόνης Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας μας καί μέ τήν προσήλωσι καί τήν ἐφαρμογή τῆς Ἀποστολικῆς καί Ἱεροκανονικῆς ἀρχῆς τῆς Συνοδικότητος ἐν Αὐτῇ.
Δυστυχῶς, πρέπει νά τό ὁμολογήσωμε ὅτι, ἐπειδή δέν ἐτηρήθησαν οἱ τρεῖς αὐτοί ἀπαραίτητοι ὅροι – προϋποθέσεις διά τήν ἐν Χριστῷ ἑνότητα, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἀντικανονικῶς δοθείσης «Αὐτοκεφαλίας» σέ μή κανονικῶς ἀποκατασταθέντας σχισματικούς, ἀναθεματισμένους καί ἀχειροτονήτους τῆς Οὐκρανίας, οἱ κατά τόπους Αὐτοκέφαλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, πλήν τριῶν, μή δυνάμενες διά σοβαρούς κανονικούς καί ἐκκλησιολογικούς λόγους νά ἀποδεχθοῦν τό γενόμενον, δέν κοινωνοῦν, ὀρθῶς καί εὐλόγως, μέ τήν ἀντικανονική αὐτή «Ἐκκλησία» καί μέ τόν τρόπο αὐτό διασαλεύεται ἡ ἑνότης τῶν Τοπικῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.
Ἀδελφοί μου,
Εἶναι λυπηρά ἡ διαπίστωσις αὐτή, ἀλλά ἐπισημαίνεται κατά τήν μεγάλην αὐτήν ἡμέραν καί ἑορτήν τῶν Χριστουγέννων, τήν κατ’ ἐξοχήν ἑορτήν τῆς κατά Χριστόν εἰρήνης καί τῆς ἀγάπης, ὄχι διά νά ἀποδοθοῦν εὐθύνες, ἀλλά διά νά ἐπιτευχθῆ μέ τήν Χάριν καί τήν εὐλογίαν τοῦ δι’ ἡμᾶς τούς ἀνθρώπους καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντος ἐκ τῶν Οὐρανῶν καί σαρκωθέντος ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου καί ἐνανθρωπήσαντος Ἰησοῦ Χριστοῦ πανορθόδοξος συστράτευσις προσευχῆς, Ποιμένων καί ποιμαινομένων, διά νά ἀποκατασταθῆ ἡ Κανονική Τάξις εἰς τήν Ἁγίαν ἡμῶν Ὀρθόδοξον Καθολικήν Ἐκκλησίαν καί τοιουτοτρόπως νά ἀποσοβηθοῦν οἱ διαρκῶς διογκούμενες δεινές συνέπειες ἀπό τήν «ἀναγνώρισιν» τῶν σχισματικῶν, καθῃρημένων καί ἀχειροτονήτων. Αὐτά τά τραύματα δέν τά «γιατρεύει» ὁ χρόνος, ἀλλά ἡ σπουδή, ἐγρήγορσις καί φιλειρηνική καί ἑνοποιός μέριμνα πασῶν τῶν Ἁγίων τοῦ Θεοῦ (κατά τόπους) Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ὅταν ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι συγκληθῆ Πανορθόδοξος Σύνοδος.
Εὐχόμενος διαπύρως νά ἐπισκιάση ὅλους μας Κληρικούς, Μοναχούς καί Λαϊκούς, ὁλόκληρο τό Χριστεπώνυμο Πλήρωμα τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, ἡ Χάρις, ἡ δύναμις καί ἡ εὐλογία «τοῦ ἐν σπηλαίῳ γεννηθέντος καί ἐν φάτνῃ ἀνακλιθέντος», δι’ ἄκραν ταπείνωσιν, Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ καί φωτίση τούς ἁγίους Προκαθημένους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας εἰς ταχεῖαν, εἰρηνικήν, ἀλλά καί κανονικήν λύσιν τοῦ ἀνακύψαντος περιπλόκου Οὐκρανικοῦ ζητήματος, διατελῶ
Μετά πατρικῆς ἀγάπης καί ἑορτίων εὐχῶν
Ὁ Μητροπολίτης
             
               † Ὁ Κυθήρων & Ἀντικυθήρων Σεραφείμ

Υ/Σ Ἡ παροῦσα Ἐγκύκλιος νά ἀναγνωσθῆ εὐκρινῶς κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν τῶν Χριστουγέννων ἤ τῆς Συνάξεως τῆς Θεοτόκου (26-12-2019).